tag:blogger.com,1999:blog-40152068299012588552011-07-07T23:25:35.950-07:00ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.comBlogger761100tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-87756769514796376822009-11-15T03:13:00.001-08:002009-11-15T03:13:39.834-08:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8775676951479637682?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>მაკაhttp://www.blogger.com/profile/18265496726750790396noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-65769722358291093842009-11-15T00:37:00.000-08:002009-11-15T00:39:02.158-08:00შაბათს როდესაც მივედით გაზეთ ბათუმელების ოფისში ნინო გაბუნია დაგვხვდა. იქ ცოტა ხნის შემდეგ გვითხრა. რომ ხვალ მივდივართ მსხალთაშიო, ჩვენ ყველას ძალიან გაგვიხარდა. როდის გათენდებოდა ერთი სული გვქონდა სახლში რომ ავედით 2 საათში მოვიდა მზია და ანანო და გადაიღეს კონო მე თითქმის ყველა მომენტში ვმონაწილეობდაი. კიდევ გამოვხატეთ ჩვენი ემოციები და თუ როგორ გვიხაროდა მსხალთაში წასვლა მე არასოდეს არ ვიყავი ცხალთაში ნამყოფი სიმართლე რომ ვთქვა არასოდეს არ მქონდა მოსმენილი ცხალთა სახელი . როდესაც გათენდა დილა. დავიწყეთ მომზადება და ველოდებოდით 10 საათს როდის მოვიდოდა რომ წავსულიყავით მსხალთაში. როგორც იქნქ მოვიდა 10 საათიც და გამოჩნდა დიდი ავტობუსი შემოვიდა ეზოში გააჩერა და ბავშვები ჩამოვიდნენ ჩვენთან ერთად #2 სკოლის ბავშვებიც იყვნენ და ძალიან კარგი დრო გავატარეთ იმ ბავშვებთან. განსაკუთრებით ღოღობერიძესთან ერთად რომ დაიწყო წასვლისა ლაპარაკი დაამთავრა რომ ჩამოვედით ბათუმში. ძალიან იუმორის გრძნობით სავსე გოგოა ჩვენთან ერთად თემურ კახიძეც იყო მასთან ძალიან ბევრი სურთები გადავიღე და ეს ძალიან მიხარია კიდევ ნიასთან ნინო დეიდა შვილთან ერთად გადავიღე სურათები მოკლეთ ძალიან კარგი დრო ვგავტარეთ ყველამ სანამ ცხალთაში ავიდოდით ჩანჩქერზე ვიყავით ავტობუსი რომ გაჩერდა მე მეძინა და არაფერი არ გამიგია თინიკო და ქრისთინ მაღვიძებდნენ მაგრამ ამაოთ სანამ არ დამართყეს სახეში იქნამდე არფერი არ გამიგია ჩასვლისას ნინომ მოგვცა ყველას ყუთებით საჭმელი იქ პატარა სახლივით იყო იქ შევედით და ვჭამეთ შემდეგ რომ დავამთავრეთ ჭამა ჩანჩქერში შევედით ძალიან ბევრი სურათები გადავიღე მართლა და მე ამით ძალიან კმაყოფილი ვარ რადგანაც ნინომ დაგვპირდა როდესაც დავამთავრებთ ჩვენს ეთაპსო მერე ყველას დაგირიგებთ დისკებსო და შიგნით ყველა სურატი და ფილმი იქნება ჩაწერილიო მეც ძალიან მიხარია რადგანაც გავიხსენებ ჩემ და ჩემ მეგობრებთან კარგ გატარებულ წუტებს საათებს წამებს და დღეს. შუახევში რომ ამოვედიტ აკადემიის წინ იყვნენ ყველა ბიჭები რომ შევხედე გული გამისკდა და გულში გავიფიქრე შუახევში მარტო ბიჭებს აკეთებენ მეთქი ცოტა ხნით შევისვენეთ და ჩამოვედით ავტობუსიდან ართმა ჭკვიანმა მითხრა დარჩი ჩვენთანო მე ვუთხარი რა ჭკვინი ხარ მეთქი მერე მითხრა მასე ტატომ მელაპარიკებიო მე ვუთხარი წადი საქმე არ გაქვს მეთქი და მითხრა იზვინიო მე გულში გავიფიქრე რაცხა რუსული იცის მეთქი მე დამახარჯა. მერე ავედით ავტობუსში და თამაძი მითხრა რო ტუ გინდა დაგთოვებთო მე ვუთხარი დიდი მადლობა შემოთავაზებისათვის მეთქი და გავნაგრძე შემდეგ ძილი მერე როგორჩ იქნა ჩავედით მსხალთაში ავტობუსიდან ჩამოვედით რომ გავხედე ბუნებას მართლაც კარგი ბუნება იყო შემოდგომის ფერი ჰქონდა მიცემული ხეებს ჩავედით ეკლესიაში ტავძე მოვიხურე და რომ შევდიოდი კაცმა მითხრა გადი გარეთო მე ვუთხარი რატომ მეთქი იმიტომ რო შარვალი გაცვიაო გამოვედი და ჩავედი ეკლესიის გვერდზე იყო პატარა ბილიკი და ჩავედი და დავწექი ჩამოვიდა გულჩინი და არ მომასვენა იმდენი მელაპარაკა რომ ამიყოლია ლაპარაკით და მერე ვეღარ მაჩერებნენ მერე ცისნამის მონათვლა რომ დაიწყო მე გულჩინი ნინო ნათია და ქეთი დავრჩით გარეთ იმითომ რომ ყველა შარვალი გვეცვა ამით ვიხელთეთ დრო და ძალინ ბევრი სუტრატები გადავიღეთ მე ტაჭკაზე გადავიღე სურათი და მეძახოდნენ გოგოები რომ სოფლელი გოგო ხარო მერე ეკლესიის ზართან გადავიღე სურთებიმე და გულჩინითან ერთადაც გადავიღე კიდევ ეკლესიის კიბეებზე ვიყავიტ და იქ გადავიღეთ მიკლეთ ძალიან ძალიან კარგი დრო ვატარეთ ყველამ მე ძალიან დიდი მადლობას ვუხდი ნინო გაბუნიან თემურ კახიძეს და მზია ამაღლობელსაც და კიდევ ბათუმის მერიას მართლაც რომ კარგი მოსაგონად დაგვრჩება ეს ექვსკურსია . კიდევ ვიყავით თამარ მეფის ხიდზე პირველათ ვნახე ჩემი თვალით თამარ მეფის ხიდი არასოდეს არ დამავიწყდება ღოღობერიძეს როგორ ეშინოდა ხიდზე ამოსვლა რადგანაც დიდი ხიდი იყო და იმიტო წამოსვლის დროს გავერთედ მაგრად სირბილშიც კითხვებშიც და ლექსებშიც და სიმღერებში თან მივიღეტ პრიზები ბოლოს ლექსებში იყო შეჯიბრება ლექსი უნდა ყოფილიყო საქართველოსთან დაკავშირებით და პატრებელი უტიოტული უნდა ყოფილიყო 1 ტქვა ნადიამ 2 მე 3 ტამუნამ და გათამაშებაში იყო თმის დასასწორEBუტო და გამარჯვებული გვახლდა ტამუნა მე გამიხარდა მაგრამ სიმართლე რომ ვთქვა სულ ცოთათი გული დამწყდა მაგრამ ეგ არაფერია სამაგიეროდ ძალიან კარგი დრო და მოგონებები დამრჩა მსხალთიდან მერე სასულიეროშიც ვიყავით შესულები ვილოცეთ და წამოვედიტ . რო მოვდიოდით გზაზე შეგვხვდა ბოძები რომაა და აწერია ეს სოფელია და ერტ ბოძზე ეწერა ჭინკაძეების სოფელი და ისეთი ჩაბნელებული იყო რომ ვთქვი აქ მემგონი მრთლა ჭინკები ცხოვრობენ მეთქი მარტო ჭინკაძეები იყოპ ჩაბნელებული და დამარჩენი ყველა სოფელი იყო განათებული. რომ ჩამოვედით დავემშვიდობეთ ყველას და ავედით სახლში ისე მაგარი გაბრუებული ვიყავი რომ გადავთვალე 12 საათი გამოვიდა ჩვენი ექვსკურსია მაგრამ რაც კარგი იყო მართლა რომ ყველაფერი იყო ძალიან კარგი მე ამ ექვსკურსიით ძალინ კმაყოლი დავრჩი საჭმელად რასაც ქვია რომ ხაჭაპური იყო მემგონი 6-7 ნაირი მართლაც ბევრი იყო მე კიდევ ერთხე მადლობას ვუხდი.........<br />1) ნინო გაბუნია <br />2) თემურ კახიძე<br />3) მზია ამაღლობელი <br />4) ბატუმის მერია<br />მართლა დიდი მადლობა რომ ამ პროეკთში მიგGვაღებინეს მონაწილეობა და მიგვიწვიე მართლაც ვისწავლე რაც ესაჭიროება HGჟურნალისტობს და მე საერთოდ მინდოდა პატარეობიდან მინდა 2 პროფესია 1) ფარმაცევტი 2) ჟურნალისტობა მე ერთი პროფესია ვისწავლე მაგრამ ფარმაცეტული ჯერ არაფერია მართალია 7 კლასელი ვარ მაგრამ მართმა ძალინ მინდა რომ ვისწავლო მაგრამ ჯერ არაფერი არ ჩანს მაგრამ ვნახოთ რა იქნება.<br />მადლობა<br />ყველაფრისათვის რაც ჩვენთვის გააკეთ <br />  მ ა დ ლ ო ბ ა  <br />ნუნუკა ბალაშვილი!  <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-6576972235829109384?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Nukahttp://www.blogger.com/profile/04132925725138092435noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-58986433931384052522009-11-14T23:36:00.001-08:002009-11-14T23:36:39.702-08:00  7 ნოემბერს მოვედით გაზეთ ბათუმელებში და გვითხრეს რომ ხვალ მივდივართ ექსკურსიაზე სხალთაში ჩვენს სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა ერთი სული მქონდა როდის გათენდებოდა რომ წავსულიყავით. როგორც იქნა გათენდა მე ადრე ავდექი და მოვემზადე, მოვიდა 10 საათი და მოვიდნენ ჩვენ ჩავჯექით ავტობუსში და წავედით. ავტობუსში ძალიან ვიმხიარულეთ ზოგი ცეკვავდა ზოგი კი მღეროდა, ჯერ დავათვალიერეთ ჩანჩქერი იქ ძალიან ბევრი სურათები გადავიღეთ შემდეგ გეზი ავიღეთ თამარ მეფის ხიდისაკენ იქ გიდმა ისაუბრა თამარ მეფის შესახებ ჩვენ ძალიან გულდასმით ვუსმენდით რათა შემდეგ დაგეგმილი იყო კონკურსი ამის შემდეგ ჩვენ წავედით სხალთაში ძალიან დიდი გზა გვქონდა გასავლელი ჩვენ გვინდოდა რომ მალე ჩავსულიყავით ჩვენთან ერთად იყვნენ წამოსულები მე-2 საჯარო სკოლა თემურ კახიძე ძალიან მომეწონა ბუნება შემდეგ გავჩერდით ძალიან ლამაზ ბუნებაში და იქ ვისადილეთ მინდა შემთხვევით ვისარგებლო და დიდი მადლობა გადაუხადო კაფე ცეროდენას. როდესაც მივირთვით შემდეგ წავედით სხალთაში თან მოგვატყუეს რომ 5 წუთში მივალთ არადა 7 კილომეტრი გვქონდა გასავლელი. ხულოში ძალიან ცუდი გზები იყო ძალიან მეშინოდა ასე მეგონა რომ გადავარდებოდით როდესაც მივედით კი ამოვისუნთქე რომ მშვიდობით მივედით. შემდეგ თავი მოვიყარეთ რათა გიდს უნდა აეხსნა საიდან წარმოიშვა სხალთა . ამის შემდეგ ბავშვთა სახლის აღსაზრდელი მოინათლა ამ დროს სანამ ცისნამი ინათლებოდა გოგონები სურათებს იღებდნენ ზოგი კი თამაშობდნენ . სხალთიდან როდესაც წამოვედით უკვე ღამდებოდა ყველანი მხიარულად იყვნენ როდესაც ცოტათი ქვემოთ ჩამოვედით იქ შევჩერდით და ვისაუზმეთ ამის შემდეგ შეჯიბრება იყო უნდა გვერბინა სკუპისკუპით ყველანი ისე დარბოდა რომ სიცილს ვერ ვიკავებდი ამის შემდეგ იყო საზრიანი კითხვები რის შედეგადაც გამოვლინდებოდა გამარჯვებული და დააჯილდოებდნენ . ჩვენ ყველა თავს ვიჭყლეტდით რათა გამოგვეცნო როდესაც დამთავრდა ეს ღონიზიება შემდეგ დაიწყო დაჯილდოვდება ჩვენ გვქონდა ერთი სურპრიზი თემურ კახიძეზე რომელიც გადავეცით და მადლობა გადაუხადეთ ყველაფრისთვის მას ძალიან გაუხარდა . ამის შემდეგ წამოვედით ბათუმში . ყველანი ისეთი დაღლილები იყვნენ რომ ვინმეს ხმა არ ისმოდა მე დამეძინა მერე გამომაღვიძეს რათა უნდა გვენახა ხიჭაურის უნივერსიტეტი ძალიან დაღლილი ვიყავი როდესაც ჩამოვედით ბათუმში დაახლოებით 10 საათი იქნებოდა და ბავშვთა სახლში როდესაც მივედით ერთი სული მქონდა როდის დავიძინებდი . ყველას დავემშვიდობეთ და დიდი მადლობა გადავუხადეთ დიდი მადლობა მინდა გადაუხადო საკრებულოს წევრს თემურ კახიძეს და ტურიზმის თავმჯდომარეს თემურ დიასამიძეს ეს დღე ასე ლამაზად რომ გაგვატარებინა მე არასდროს დამავიწყდება ეს უმშვენიერესი დღე.  <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-5898643393138405252?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qristihttp://www.blogger.com/profile/14697668808845143800noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-57835042856058788882009-11-14T01:05:00.000-08:002009-11-14T01:06:38.377-08:00 როცა გვითხრეს რომ ჩვენ დაპატიჟებულები ვიყავით კინო თეატრ თბილისში თან დასძინეს რომ თემა იქნებოდა წმინდა ანდრიას ჯვარი გამიხარდა რადგანაც მქონდა რამდენჯერმე ნაყურები. ახლაც ვიფიქრე რომ თემა იქნებოდა წმინდანის შესახებ, ხოლო როცა მივედით და დაიწყო გამოჩნდა სათაური ცარიელი სახლები. მაშინ მივხვდი რომ ეს წმინდანებს კი არა გმირებს ეხებოდა ეს თემ აიმ გმირებს რომლებიც ომის დროს დაიღუპნენ, ხოლო სანამ დაიწყებოდა მანმადე დააჯილდოვეს რეჟისორები როცა გამოაცხადეს რომ იქ იმყოფებოდნენ დაღუპულ გმირთა შვილები და მათ დასაჯილდოებლად იწვევდნენ, ისეთი როცა დავინახე დაღუპულ გმირთა პატარა მომავალი ვაჟკაცები ადიოდნენ რომ სცენაზე თან ჯარის ფორმები რომ ეცვათ ტანში ჟრუანტელმა დამიარა ყველა ფეხზე წამოვდექით და ტაშს ვუკრავდით მათ დაჯილდოებას. ხოლო შემდეგ ჩართეს ფილმი მათ აჩვენეს როგორ იხოცებოდნენ ქართველები და როგორ ბომბავდნენ გორს იყო სამი ძმის ამბავი სამივეს ჰქონდა ბევრი მედლები იმ სამი ძმიდან ყველაზე ცოტა მედლები ჰქონდა პატარა ძმას მაგრამ ომის შემდეგ როცა მას მიანიჭეს გმირობის მედალიო მან ჩამოიტოვა ძმების მედლები უკან, კიდევ იყო ორი ძმის ამბავი რომლებიც მოღვაწეობდნენ ჯარში ისინი იყვნენ ერთ ბრიგადაში ხოლო ომის დროს დაიღუპა ერთი ძმა რომელსაც მიანიჭეს გმირობის სიგელი ხოლო უმცროსი ძმის ასავალ დასავალი არავინ იცის ღმერთმა ქნას და ცოცხალი აღმოჩნდეს და დაუბრუნდეს ოჯახის წევრებს რადგანაც ცოტათი მაინც შეუმსუბუქოს მათ ტკივილი, შემდეგი თემა იყო მეომრები. ყვებოდნენ ჯარის კაცები თავის ამბებს რაც გადახდათ თავს ერთ-ერთმა თქვა რომ გაფრთხილებულები იყვნენ რომ ცეცხლი არ უნდა გაეხსნათ ერთი რაზმისთვის ეგენიც დაემორჩილნენ მაგრამ სწორედ იმ რაზმისგან მიიღეს ძლიერი დარტყმა სწორედ მაშინ დაკარგეს ერთი გმირი. ხოლო შემდეგ აჩვენეს ერთ-ერთი გმირის შვილი რომელმაც თქვა რომ მას ეუბნებიან ბავშვები ჩემი მამა დიდი და უკეთესიამაგრამ მათ ეს ბავშვი ასე პასუხობს ჩემი მამა დიდი და უკეთესია რადგანაც ის გმირია ამის გაგონებაზე ტანში ჟრუანტელმა დამიარა. ხოლო როცა დამთავრდა ეს ფილმები ყველა ანატირები ჩანდა მართლაც რომ არ აგტირებოდა ან ერთი ცრემლი mainc არ გაგემეტებინა ამ გმირებისთვის მითუმეტეს უყურებ შენს სამშობლოს როგორ ბომბავენ მტრები შენ მაშინ უგულო ყოფილხარ და ამ ქვეყანაზე საკუთარი თავის გარდა არავინ გაინტერესებს<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-5783504285605878888?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qetihttp://www.blogger.com/profile/07502158293206961296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-90615539963038206562009-11-14T01:00:00.001-08:002009-11-14T01:00:49.754-08:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-9061553996303820656?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qetihttp://www.blogger.com/profile/07502158293206961296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-20347471590666944302009-11-07T00:38:00.000-08:002009-11-07T00:40:08.613-08:0030 -სექტემბერს ძალიან ცუდ ხასიათზე ვიყავი და ვფიქრობდი რა გამეკეთებინა რო ხასიათი გამომესწორებინა მაგრამ, ჩემდა გასაკვირად რეკავს ტელეფონი დავხედე და ვხედავ წარწერას დედა სიხარულით ვუპასუხე დედამ მითხრა ხვალ სახლში წაგიყვანთ და გაემზადეთ მე ვუთხარი ნინო უნდა წამოვიყვანო გაემზადეთო გინდათ , ვერ ავწერ იმ სიხარულს რაც მაშინ ვიგრძენი, მაშინვე გავიქეცი ნინოს სანახავად, ნინოსაც გაუხარდა დავწერეთ განცხადება და დირექტორს ვთხოვე ნინო ჩემთან გამოეშვა დირექტორმა მითხრა სასწავლო ნაწილსაც უთხარით , მოკლედ თანხმობა მივიღეთ დ სკოლაში გავაფრთხილეთ დირექცია და მასწავლებლები წამოვედი მოვემზადეთ და ამასობაში მანქანაც მოვიდა და წავედით სახლში. 2 ოქტომბერს დაბადების დღე მქონდა დილიდანვე მზადება დავიწყეთ 3საათზე სტუმრებიც მოვიდნენ და ძალიან კარგად ვიმხიარულეთ, 22საათზე წავედით ბებოსთან იქაც გავერთეთ და 24საათზე წამოვედით სახლისაკენ თან გზაში ვფიქრობდით რა გაგვეკეთებინა რო სამახსოვროდ დაგვრჩენოდა, ჩემმა დამ თინიკომ მოიფიქრა ნათლიას ვუმღეროთ სერენადა, მართლაც დავიწყეთ გზაზე მზადება მთელი ქუჩა სახლში მისვლამდე ჩვენ გვისმენდა როგორც, იქნა მივედით ნათლიასთან, ჩუმათ შევიპარეთ ერთრიგად მოვეწყვეთ და დავიწყეთ სერენადა, ნათლია აღტაცებული იყო როგორ მოიფიქრეთ, ძალიან გამახარეთ იქაც ვიხალისეთ და წავედით სახლში. 4 -ოქტომბერს წამოვედით ბათუში ეს დღე მთელი ცხოვრება მემახსოვრება.  <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-2034747159066694430?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Natiahttp://www.blogger.com/profile/12936005942471605406noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-14015105818477526222009-11-07T00:08:00.000-08:002009-11-07T00:37:45.455-08:00 მექნება სკოლა დამთავრებული, ვიქნები 23 წლის სრულწლოვანი ადამიანი. მე მე9 -რე კლასიდან პარალელულად გავივლი ფარმაცევტულ კურსებს. და როდესაც სკოლას დავამთავრებ მერე უკვე შემიძლია გავთხოვდე , მთავარია რომ ვისწავლო ფარმაცევტი. როდესაც სწავლას დავამთავრებ და გავთხოვდები მეყოლება ძალიან კარგი ოჯახი, ჩემი თვალსაზრისით და ვიქნები ბედნიერი. მე ყველა გოგოს ვუსურვებ რომ იყოს ბედნიერი, და გახარებული ღმერთმა დაგვიფაროს ყველა. მე ძალიან მინდა რომ ჩემმა დამაც გათხოვდეს და დეიდა გავხდე მაგრამ ჯერ არა ალბათ 5 წელში . <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-1401510581847752622?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Nukahttp://www.blogger.com/profile/04132925725138092435noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-84513637145100452432009-11-07T00:05:00.000-08:002009-11-07T00:06:34.892-08:00სიყვარული ყოველი ჩვენგანის მოცოცხლებული ძალაა. თუმცა იმისთვის ის ყოველთვის არ არის ბედნიერების მომტანი რამდენადაც ტკბილი შეიძლება იყოს სიყვარულით შენიღბული ილუზია იმდენადვე მწარე შეიძლება აღმოჩნდეს სიმართლე როდესაც ვინმე ძლიერად გიყვარს ძნელია ობიექტურად შეაფასო იგი ხშირად არ გვსურს ჩავწვდეთ საყვარელ ადამიანის უარყოფით თვისებებს. და გავაანალიზოთ ყოველივე ეს ბრმა სიყვარულს კი უმეტეს შემთხვევაში არც თუ სახარბიელო <span id="span55" name="span55" style="color: rgb(0, 0, 0); text-decoration: none; cursor: pointer;" onclick="dropdownmenu(this, event, menu55, '200px');" height="26">სიტუაციამდე</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> მივყავართ რამდენადაც ძლიერად არ უნდა გიყვარდეს ადამიანი არ შეიძლება მისი განდიდება და </span><span id="span68" name="span68" style="color: rgb(0, 0, 0); text-decoration: none; cursor: pointer;" onclick="dropdownmenu(this, event, menu68, '200px');" height="26">გაღმერთება</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> რადგან ასეთ ი სიყვარული მოგონებად გვაქცევს სიყვარულის მიერ დამონებული ადამიანი კი კარგავს ანალიზს სწორედ შეფასების უნარს . ხდის უინტერესოს და ნაკლებად მიმზიდველს </span><span id="span90" name="span90" style="color: rgb(0, 0, 0); text-decoration: none; cursor: pointer;" onclick="dropdownmenu(this, event, menu90, '200px');" height="26">ამიტომ უნდა</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> შევძლოთ ისეთი როგორც არის თავისი დადებით და უარყოფით თვისებებით წინააღმდეგ შემთხვევაში ჩვენს ბრმა სიყვარული შეიძლება ასე თუ დასასრულს </span><span id="span109" name="span109" style="color: rgb(0, 0, 0); text-decoration: none; cursor: pointer;" onclick="dropdownmenu(this, event, menu109, '200px');" height="26">ჰქონდეს</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> როგორც ღალატია </span><span id="span112" name="span112" style="color: rgb(0, 0, 0); text-decoration: none; cursor: pointer;" onclick="dropdownmenu(this, event, menu112, '200px');" height="26">სიყვარულის მეშვეობით მეორე</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ადამიანის შეცნობას საკმაოდ უმეტეს შემთხვევაში გვირჩევნია თვალი დავხუჭოთ საყვარელ ადამიანს ნაკლოვანებზე და მხოლოდ მისი ღირსეული მხარე ან ჩვენი ფანტაზიით </span><span style="color: rgb(255, 255, 51);"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8451363714510045243?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>მაკაhttp://www.blogger.com/profile/18265496726750790396noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-12072230165641828802009-11-07T00:00:00.001-08:002009-11-07T00:01:42.530-08:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">შაბათს 18 ოქტომბერს გაიხსნა ფესტივალი ;</span><span id="span7" name="span7" style="color: rgb(0, 0, 0); text-decoration: none; cursor: pointer;" onclick="dropdownmenu(this, event, menu7, '200px');" height="26">ანდრეას</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> </span><span id="span8" name="span8" style="color: rgb(0, 0, 0); text-decoration: none; cursor: pointer;" onclick="dropdownmenu(this, event, menu8, '200px');" height="26">პირველწოდებულის</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> წოდებული ჯვარი; ამ ფილმზე მეც ვესწრებოდი ეს ძალიან ცუდი საყურებელი იყო მაგრამ ამასთანავე სასიამოვნოც. რომ ათასობით ჯარისკაცმა სიცოცხლე სამშობლოს შესწირა მე ვუყურე კადრებს როცა ქალი იწვის და შველას ითხოვს იქ იყო თუ როგორ დაასაფლავეს უცნობი ჯარისკაცები ჯარისკაცები ყვებოდნენ თუ გადაიტანეს ომის დროს წუთით გამიჩნდა სურვილი რომ მე მათთან ერთად მებრძოლა საქართველოს მთლიანობისთვის ( ანუ დაკარგული ტერიტორიების დაბრუნება) რომ ქვეყნებს შორის დამყარდეს მშვიდობა და არა ომი ჩვენ გვინდა რომ </span><span id="span76" name="span76" style="color: rgb(0, 0, 0); text-decoration: none; cursor: pointer;" onclick="dropdownmenu(this, event, menu76, '200px');" height="26">მშვიდობიანი</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> მომავალი და მთლიან საქართველოში ვიცხოვროთ მსოფლიოს </span><span id="span83" name="span83" style="color: rgb(0, 0, 0); text-decoration: none; cursor: pointer;" onclick="dropdownmenu(this, event, menu83, '200px');" height="26">სიმშვიდე</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> უნდა </span><span id="span85" name="span85" style="color: rgb(0, 0, 0); text-decoration: none; cursor: pointer;" onclick="dropdownmenu(this, event, menu85, '200px');" height="26">მით უმეტეს</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> საქართველოს მხოლოდ </span><span id="span88" name="span88" style="color: rgb(0, 0, 0); text-decoration: none; cursor: pointer;" onclick="dropdownmenu(this, event, menu88, '200px');" height="26">მშვიდობა</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-1207223016564182880?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>მაკაhttp://www.blogger.com/profile/18265496726750790396noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-42711574940537380212009-11-04T06:00:00.000-08:002009-11-04T06:02:11.167-08:00<p></p><p></p><p></p><p>მე რომ წიგნის პერსონაჟი ვიყო?<br /> ჩემი ისტორიიდან გამომდინარე მე ასე ვფიქრობ ხალხს უნდა დააინტერესოს ერთი უბრალო გოგოს ისტორია, მე ასე ვფიქრობ იმიტომ, რომ შემხდეს ისეთი წიგნი ანუ ჩემი ისტორიის შესაფერისი არ ვიცი რა რეაქცია მექნება ვერ წარმომიდგენია, და არც არავის ვუსურვებ ასე ბედისგან დაჩაგვრას. ჩემ წიგნს დავარქმევდი `ერთი გოგოს მძიმე ისტორიას~; შეიძლება არც ისეთი მძიმე ისტორია მაქვს და ვაზვიადებ, მაგრამ მე ჩემს სიტყვებში დარწმუნებული ვარ ახლა არ დავიწყებ იმის ახსნას თუ რატომ ვამბობ ამას. იმიტომ რომ ეს ჩემთვის ძნელი გასახსენებელია, მაგრამ უნდა ვაღიარო, რომ ამას მაინც ვერ დავივიწყებ, იმიტომ, რომ ყოველდღე თუ ყოველ წამს ის ყოველთვის მახსენებს თავს, ეს ამბავი ჩემს ხასიათზეც მოქმედებს, ამიტომ ყოველთვის ამ ამბის ხასითზე ვარ, მეგობრები მეუბნებიან ასე უხალისოთ რომ ხარ უნდა გახალისდე და უნდა შეირგო ბავშვობაო, მაგრამ მათ ხომ არ იციან რა ხდება ჩემს გულში, ჩემს კომპლექსიანობასაც მაგ ამბავს ვაბრალებ, თუმცა შეიძლება ვცდები. აი, ამიტომ ვფიქრობ. რომ ხალხს დააინტერესებს `ერთი გოგოს მძიმე’’ ისტორია თუ შეიძლება ასე რომ ითქვას.  <br /><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4271157494053738021?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qetihttp://www.blogger.com/profile/07502158293206961296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-5509408910539549292009-11-04T05:59:00.000-08:002009-11-04T06:06:24.622-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_znWYlypQOpE/SvGKDpfs6eI/AAAAAAAAAAU/BBjj_udlHgM/s1600-h/კკკკკკკკკკკკკკკ"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_znWYlypQOpE/SvGKDpfs6eI/AAAAAAAAAAU/BBjj_udlHgM/s320/კკკკკკკკკკკკკკკ" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400249223476996578" /></a><br /> <br />წელიწადის დრო, რომელიც ყველა დროზე მეტად მიყვარს ზამთარია. ზამთარი გამორჩეული დროა ყველა დროისაგან. თეთრი ფაფუკი თოვლი, გამჭვირვალე ლოლოები, მოფარფატე ფიფქები, ულამაზესი სანახაობაა თოვლში ჩაფლული სოფლები, დათოვლილი მთები.<br />  ზამთარი ფერიაა, როცა მისი დრო მოვა მოფარფატდებიან ფიფქები არემარეს გაანათებენ, გაალამაზებენ, შემოდგომისაგან ყურებჩამოყრილ ტყესა და მდელოს შეღებავენ, გააყუჩებენ, ადამიანები ბუნების ამ სილამაზით ტკბებიან, ნეტარებისაგან ბუნება დუმდება და თოვლის ჩურჩულს უსმენს.<br />  მიყვარს როცა ბუნება იღვიძებს დილით ზამთრის საბნის ქვეშ, შემიძლია ამ სურათს საათობით ვუცქირო, ამ დროს მხოლოდ ზამთრის მორევში ვეშვები, ვუყურებ მის სილამაზეს და სუფთა ჰაერს ხარბად ვისუნთქავ ფილტვებში.<br />  არ ვიცი რატომ მიყვარს ასე განსხვავებულად ზამთარი, ალბათ მიზეზი სიცივის დიდი სიყვარულია ჩემში. სიცივის დროს თავს ყოველთვის კარგად ვგრძნობ, არაჩვეულებრივ ხასიათზე ვდგები, თუ რამე მტკივა ამ დროს ტკივილი მიყუჩდება.<br />  წარმოშობით ბაკურიანიდან ვარ, იქ შექმნილი და ზამთრის თვეში დაბადებული ვარ. დედამ მომიყვა, როცა დავბადებულვარ 1990 წელს, მაშინ დიდთოვლობა ყოფილა, მუშტისოდენად თოვდა თურმე... ორი კვირისას უკვე თბილად შემფუთავდა და მასეირნებდა დედა. ყოველივე ამან ალბათ ჩემში ზამთრისადმი სიყვარული ჩამინერგა.<br />  ყოველთვის ზამთარი რომ იყოს არ მომწყინდება, ფაფუკი თოვლი ზამთრის ყვავილია, ნაძვებზე მიმოფანტული ეს ყვავილები ბუნების კიდევ ერთერთი ანგელოზია.   <br />    <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-550940891053954929?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Niiiihttp://www.blogger.com/profile/01915017883821323477noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-67324686301347457462009-11-04T05:23:00.000-08:002009-11-04T05:31:51.515-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SvGBHmWvUBI/AAAAAAAAAB0/jiMfyVSVQ5E/s1600-h/Picture+046.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SvGBHmWvUBI/AAAAAAAAAB0/jiMfyVSVQ5E/s320/Picture+046.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400239395748925458" /></a><br />მე მინდა გამოვიდე ფარმაცევტი ეს ჩემი ბავშობის ნატვრაა, ძალიან მაინტერესებს თუ როგორ აკეთებენ წამლებს. მე მინდა რომ ყველა გაჭირვებულს დავეხმარო. ალბათ მომავალში გამიმართლებს და ამ სპეციალობაზე ვისწავლი ვისწავლი. ვიცი რომ ამ ყველაფერს სწავლა ჭირდება და მე ვეცდები რომ კარგად ვისწავლო და შემდეგ კარგი ფარმაცევტი გამოვიდე. ძალიან ბევრი რამ მინდა შევისწავლო ამ პროფესიაზე რომ შემდეგ გამომადგეს ეს ყველაფერი. დარწმუნებული ვარ რომ ეს პროფესია სიამოვნებას მომიტანს.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-6732468630134745746?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qristihttp://www.blogger.com/profile/14697668808845143800noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-45908430052237556312009-10-28T07:05:00.001-07:002009-10-28T07:06:30.451-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SuhPtnEgPLI/AAAAAAAAAKI/GPqib70JHp8/s1600-h/maka.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SuhPtnEgPLI/AAAAAAAAAKI/GPqib70JHp8/s400/maka.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397651798404119730" /></a><br />ეს არის მაკა.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4590843005223755631?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-70609036689170838202009-10-28T06:56:00.001-07:002009-10-28T06:57:25.519-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_znWYlypQOpE/SuhNsAkuDtI/AAAAAAAAAAM/A8a9E6zQ_fY/s1600-h/nini.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_znWYlypQOpE/SuhNsAkuDtI/AAAAAAAAAAM/A8a9E6zQ_fY/s320/nini.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397649571867135698" /></a><br />ეს მე ვარ, ნინი<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-7060903668917083820?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Niiiihttp://www.blogger.com/profile/01915017883821323477noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-4344210925081965982009-10-28T06:52:00.000-07:002009-10-28T06:54:23.691-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lDJqQ_cp-B4/SuhM-eeND1I/AAAAAAAAAAM/0vsrpNylLF8/s1600-h/natia.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lDJqQ_cp-B4/SuhM-eeND1I/AAAAAAAAAAM/0vsrpNylLF8/s320/natia.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397648789618888530" /></a><br />ეს მე ვარ, ნათია<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-434421092508196598?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Natiahttp://www.blogger.com/profile/12936005942471605406noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-28883908732086765652009-10-28T06:48:00.000-07:002009-10-28T06:50:15.189-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O23tVr9VuZg/SuhMCpnYHyI/AAAAAAAAAAU/ELK9dAgcxZc/s1600-h/nunu.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O23tVr9VuZg/SuhMCpnYHyI/AAAAAAAAAAU/ELK9dAgcxZc/s320/nunu.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397647761818001186" /></a><br />ეს მე ვარ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-2888390873208676565?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Nukahttp://www.blogger.com/profile/04132925725138092435noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-39043957190291951132009-10-24T02:24:00.001-07:002009-10-24T02:24:54.128-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-3904395719029195113?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Natiahttp://www.blogger.com/profile/12936005942471605406noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-53314047848269164562009-10-24T02:20:00.000-07:002009-10-24T02:47:08.102-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O23tVr9VuZg/SuLNEPUg1zI/AAAAAAAAAAM/Mmra9WepLd4/s1600-h/nunu.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O23tVr9VuZg/SuLNEPUg1zI/AAAAAAAAAAM/Mmra9WepLd4/s320/nunu.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396100776259016498" /></a><br /><p>მე ვარ ბალაშვილი ნუნუ.  ვსწავლობ 20 საჯარო სკოლაში. ვარ 14 წლის, ძალიან მიყვარს   ჟურნალისტიკა,  არა იმიტომ რომ ახლა   გაზეთ  ბათუმელების  რედაქციაში  გავდივარ სტაჟირებას, არამედ იმიტომ რომ  მართლა მიყვარს ეს საქმე   და ახლა დადგა დრო,  ჩემი   მომავალი პროფესიის მქონე ადამიანებს  დავაკვირდე და მათგან  რაც შეიძლება მეტი ვისწავლო.   ჩემს ცხოვრებაში  არის 2 პროფესია 1) ჟურნალისტობა 2) ფარმაცევტობა. მე ძალიან მიყვარს ორივე პროფესია და ორივეზე ბავშვობიდან ვოცნებობ.    მიყვარს სამართლიანობა და არ მიყვარს უსამართლო ადამიანებთა ურთიერთობა.</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-5331404784826916456?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Nukahttp://www.blogger.com/profile/04132925725138092435noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-88398248166287830312009-10-24T02:09:00.000-07:002009-10-24T02:15:43.376-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLFgUZDDeI/AAAAAAAAABs/7JAHv6fJ6wY/s1600-h/Picture+094.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLFgUZDDeI/AAAAAAAAABs/7JAHv6fJ6wY/s320/Picture+094.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396092462563528162" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLFgLGlLnI/AAAAAAAAABk/W7FMPMZZ7Tw/s1600-h/Picture+093.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLFgLGlLnI/AAAAAAAAABk/W7FMPMZZ7Tw/s320/Picture+093.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396092460070153842" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLFf-Zs3JI/AAAAAAAAABc/fY207vx061I/s1600-h/Picture+047.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLFf-Zs3JI/AAAAAAAAABc/fY207vx061I/s320/Picture+047.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396092456660688018" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLFfs7IdQI/AAAAAAAAABU/u_tpxrFsrfo/s1600-h/Picture+046.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLFfs7IdQI/AAAAAAAAABU/u_tpxrFsrfo/s320/Picture+046.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396092451969070338" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLEbNhEcLI/AAAAAAAAABM/1LZnXtI_-gU/s1600-h/Picture+001.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLEbNhEcLI/AAAAAAAAABM/1LZnXtI_-gU/s320/Picture+001.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396091275307151538" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8839824816628783031?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qristihttp://www.blogger.com/profile/14697668808845143800noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-67183782669538322882009-10-24T02:00:00.001-07:002009-10-24T02:34:34.835-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_pYeZEhgeWw0/SuLKIKYv70I/AAAAAAAAAAQ/p3vLdys7Vcg/s1600-h/school-girl.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_pYeZEhgeWw0/SuLKIKYv70I/AAAAAAAAAAQ/p3vLdys7Vcg/s320/school-girl.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396097545119199042" border="0" /></a><br /><br /><br />მე ვარ ღმერთის კალთიდან გადმოვარდნილი ერთ-ერთი მარცვალი რომელიც აპირებს ნაყოფის გამოსხმას თუმცა ჯერ ეს ვერ მოუხერხებია და იმედია მიწაში არ დალპება დამოახერხებს ამოსვლას და თავთავად ქცევას რომელიც Aშემდეგ იქცევა პურად მეამის იმედი მაქვს თუმცა ზოგისთვის ეს ჩვეულებრივი სიტყვებია ჩემთვის კიეს ცხოვრების აზრია ჯერჯერობით მე ერთი უბრალო მოზარდი ვარ რომელსაც უყვარს კითხვა.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-6718378266953832288?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qetihttp://www.blogger.com/profile/07502158293206961296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-29221970031951124402009-10-24T02:00:00.000-07:002009-10-24T02:07:52.292-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLC2aAjJQI/AAAAAAAAABE/ymLVwcSMKrE/s1600-h/Copy+of+Picture+015.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/SuLC2aAjJQI/AAAAAAAAABE/ymLVwcSMKrE/s320/Copy+of+Picture+015.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396089543493625090" /></a>ქრისტინა პაპასქუა. 1994 წელს დავიბადე. მე-20 საჯარო სკოლის მეცხრე კლასში ვსწავლობ. ფარმაცევტი მინდა გამოვიდე. მინდა ისეთ ქვეყანაში ვიცხოვრო, სადაც შრომას დააფასებენ და არა ,,გვარიშვილობას’’. უყვარს მუსიკა, ცეკვა და სპორტული თამაშები. არ მიყვარს, ვერ ვიტან ადამიანის დაჩაგვრას და უსამართლობას. მინდა, შევძლო და ვისაც დახმარება სჭირდება დავეხმარო, გვერდით დავუდგე. კიდევ მაქვს ერთი ნატვრა. ცუდი ადამიანები არ მინდა, რომ ცხოვრობდნენ         ამქვეყნად.... <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-2922197003195112440?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qristihttp://www.blogger.com/profile/14697668808845143800noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-3236647245040435262009-10-24T01:56:00.000-07:002009-10-24T02:41:36.399-07:00<p>უპირრველესად ვარ ადამიანი რომელსაც უყვარს ოცნება, რადგანაც ცხოვრება დღევანდელ დღეს არ არის ფერადი, მე ცხოვრებას შავტეთრში ვხედავ დაალბათ ამიტომაა რომ, შემიძლია ყველა იმ ადამიანს გავუგო გარეგნული ნაკლოვანების მიუხედავად.     მე მიმაჩნია რომ, ნაკლოვანება არ არის მთავარი მეგობრის არჩევისას</p><p>      მე ვარ ადამიანი რომელიც ვერ იტანს უსამართლობას და სხვის დამცირებას ამასთანავე არ მიყვარს ორპირობა და მიმაჩნია შენი კეთილდღეობისათვის სხვისი გულუბრყვილობით არ უნდა ისარგებლო,  რადგან ეს ხო დიდი ცოდვაა და თანაც სინდისი არ მოგასვენებს, თუ ადამიანობა შემოგრჩენია, ამასთანავე მიყვარს აუხდენელ რაიმეზე ოცნება რაც შეიძლება არასოდეს ახდეს, მაგრამ მოგეხსენებათ ოცნება უფასოა და ფულს არავინ მახდევინებს და თუ ვინმე გულუბრყვილოდ ჩამთვლის, მისი პრობლემაა ცხოვრება რაიმეთი ხო უნდა გავიხალისო,  თუნდ დღევანდელ ცხოვრებას დავუკვირდეთ მკითხველთაგან, არცერთი დამეთანხმებით დავიჯერო?</p><p>შეიძლება ვინმე ჩემებურად ფიქრობს ცხოვრებაზე, რომ ეს ცხოვრება მურტალია და არავის დაინდობს, მაგრამ ჩვენ ხო წუთისოფლის სტუმრები, ვართ და მოგვიწევს დავტოვოთ დედამიწა, მაგრამ მთავარი ეს არ არის მთავარი ისაა, როგორი სახელით წავალთ ამ წუთისოფლიდან, აი თუ ვინ ვარ მე.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-323664724504043526?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Natiahttp://www.blogger.com/profile/12936005942471605406noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-15638962418221685942009-10-24T01:48:00.000-07:002009-10-24T01:50:01.099-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-1563896241822168594?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Natiahttp://www.blogger.com/profile/12936005942471605406noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-48316290785534770292009-10-24T01:22:00.001-07:002009-10-24T01:22:11.225-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4831629078553477029?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qetihttp://www.blogger.com/profile/07502158293206961296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-27360866420813259422009-10-24T01:15:00.000-07:002009-10-24T01:16:13.644-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-2736086642081325942?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Natiahttp://www.blogger.com/profile/12936005942471605406noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-32845111471092098842009-10-24T01:10:00.001-07:002009-10-24T01:10:42.300-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-3284511147109209884?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Natiahttp://www.blogger.com/profile/12936005942471605406noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-54757421275664307882009-10-24T01:09:00.001-07:002009-10-24T01:09:37.575-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-5475742127566430788?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Natiahttp://www.blogger.com/profile/12936005942471605406noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-88515698178199362302009-10-24T00:55:00.001-07:002009-10-24T00:55:32.206-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8851569817819936230?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Natiahttp://www.blogger.com/profile/12936005942471605406noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-91991847849003134762009-10-21T06:17:00.004-07:002009-10-21T06:28:00.916-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8MU6pE4ZI/AAAAAAAAAA0/AAM3l_jM14U/s1600-h/ttttttttttttttttttt.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8MU6pE4ZI/AAAAAAAAAA0/AAM3l_jM14U/s320/ttttttttttttttttttt.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395044432091603346" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-9199184784900313476?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qristihttp://www.blogger.com/profile/14697668808845143800noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-41450885226785204482009-10-21T06:17:00.003-07:002009-10-21T06:24:45.898-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8LjiXStVI/AAAAAAAAAAs/S9Q5hTGnnms/s1600-h/teoooooooooo%5D.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8LjiXStVI/AAAAAAAAAAs/S9Q5hTGnnms/s320/teoooooooooo%5D.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395043583760971090" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4145088522678520448?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qristihttp://www.blogger.com/profile/14697668808845143800noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-83913053455338327942009-10-21T06:17:00.002-07:002009-10-21T06:19:31.535-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8391305345533832794?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qristihttp://www.blogger.com/profile/14697668808845143800noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-41337572196618897682009-10-21T06:17:00.001-07:002009-10-21T06:19:31.253-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4133757219661889768?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qristihttp://www.blogger.com/profile/14697668808845143800noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-30054767300553620752009-10-21T06:00:00.000-07:002009-10-21T06:13:54.661-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8IyM3o3mI/AAAAAAAAAAk/52TZl-QfEt0/s1600-h/mooooo.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8IyM3o3mI/AAAAAAAAAAk/52TZl-QfEt0/s320/mooooo.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395040537154215522" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8IqUQVGCI/AAAAAAAAAAc/5dKmB8E4FX8/s1600-h/ketii2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8IqUQVGCI/AAAAAAAAAAc/5dKmB8E4FX8/s320/ketii2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395040401697871906" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8IiMZnPAI/AAAAAAAAAAU/UpfjgYMVURk/s1600-h/esssssss+(1).jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8IiMZnPAI/AAAAAAAAAAU/UpfjgYMVURk/s320/esssssss+(1).jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395040262150372354" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8IZoYOGqI/AAAAAAAAAAM/2rrVJPjS-xE/s1600-h/esssssss.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_LB_zSXCcQnM/St8IZoYOGqI/AAAAAAAAAAM/2rrVJPjS-xE/s320/esssssss.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395040115041901218" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-3005476730055362075?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>Qristihttp://www.blogger.com/profile/14697668808845143800noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-42859681701675849702009-10-19T10:02:00.000-07:002009-10-19T10:28:44.361-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Styhd3bm0bI/AAAAAAAAAKA/9slD7BWMzXk/s1600-h/es+chavdo.JPG"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Styhd3bm0bI/AAAAAAAAAKA/9slD7BWMzXk/s400/es+chavdo.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394363988151030194" /></a><br />ჩემი ერთერთი კლასელი ნინოშვილის ქუჩაზე ცხოვრობს. გუშინ მას დაბადების დღე ჰქონდა და მეც დამპატიჟა. ჩემი სახლიდან ნინოშვილამდე ძალიან შორი მანძილია, ფეხით ვერ მივიდოდი და მანქანით მიმიყვანეს. უკან წამოსვლისას მანქანამ არ მომაკითხა, მარშრუტკით უნდა წამოვსულიყავი.<br />მარშრუტკით ძალიან იშვიათად ვმგზავრობ. ბათუმი პატარა ქალაქია და თან მეგობრები ჩემთან ახლოს ცხოვრობენ, ასე რომ ფეხით თითქმის მუდამ დავდივარ. =)<br />მარშრუტკას არც ისე დიდი ხანი ველოდი. ერთ-ერთ ყველაზე გავრცელებულ ტრანსპორტის სახეში 1-2 ადგილი იყო ცარიელი. ვიფიქრე ადგილები თითქმის შევსებულია და შეუჩერებლად მივალ სახლში-მეთქი. შევცდი ორ რამეში: ჯერ ერთი კი არ მივედი, არამედ ჩავაღწიე ძლივს-ძლიობით და მეორც თუ მარშრუტკაში 2 ცარიელი ადგილი იყო, სამი მაგდენჯერ გააჩერა. მარშრუტკაში ხან ცელოფნიანი ქალები ამოდიოდნენ, ხან გაოფლილი კაცები. კიდევ კარგი ბოლოში ვიჯექი ფანჯარასთან ახლოს. მარშრუტკაში ტევა არ იყო, ბუზიც კი ვერ შეფრინდებოდა. ყველაფერთან ერთად ამ ჭყლეტაში მძღოლს ქართული საქეიფო მუსიკა ჰქონდა ჩართული. =)<br />ისე, როგორც ყველგან, მარშრუტკაშიც გენდერული ბალანსი იყო დარღვეული ( როგორ მეტყობა დედაჩემის შვილი რომ ვარ =) :) ) მაგრამ ამ ჯერად, როგორც რუსები იტყვიან, “всё было наоборот!”: ქალები უფრო მეტნი იყვნენ, ვიდრე კაცები და მარშრუტკაში მხოლოდ მათი ლაპარაკი ისმოდა. ზოგიერთი ქალი ფეხზე იდგა დიდი ხნის განმავლობაში. ეტყობა მარშრუტკაში რაჭველი კაცები გვყავდა ( თუმცა მე რა მალაპარაკებს, მე თვითონ რაჭველი ვარ) და მხოლოდ ბოლოსკენ მიხვდნენ ე.წ. ძლიერი სქესის წარმომადგენლები რომელიმე ქალისთვის მაინც დაეთმოთ ადგილი. მე მანამდე დავთმობდი ადგილს, ამის შესაძლებლობა რომ მქონოდა ფიზიკურად. ვგრძნობდი, რომ გამოჭედილ ტრანსპორტში ადგილის დათმობას კი არა, იქიდან ჩამოსვლას ვერ მოვახერხებდი. :) :) :)<br />მგზავრობა დასასრულს მიუახლოვდა. მარშრუტკა გავაჩერე, ძლივს ჩამოვედი და რამდენიმე მგზავრი ჩამომყვა. ტრანსპორტი გაცარიელდა, თითქოს ჩემს ჩასვლას ელოდებოდა. მეც და მარშრუტკამაც შვებით ამოვისუნთქეთ და ჩვენ-ჩვენი გზებით წავედით. შეიძლება ითქვას, რომ მაქსიმალური სიამუვნება მივიღე. :) :) :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4285968170167584970?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-5980511287916855252009-10-09T22:56:00.000-07:002009-10-10T01:27:52.664-07:00( ქეთი შარაშიძე ) ქეთუშა არის ძალიან სერიოზული, ძალიან ლამაზი და სიმპატიური. თვალები აქვს ლამაზი. წარბები არაჩვეულებრივი აქვს. ის არის კეთილი ადამიანი- წერს ქრისტინა.<br /><br />( ნათია შარაშიძე ) ფოტო აპარატი მჭირვეულობდა თუ გადამღები ვერ გავიგე, ისე ცდილობდა რომ კარგი სურათები გადაეღო. ისე მეგობრული გოგოა- წერს თეო<br /><br />( ნუნუ ბალაშვილი ) ნუნუ ძალიან კარგი და მეგობრული გოგოა. უყვარს ხეტიალი და კიდევ თამაში, ცეკვა. ეს ჩემი აზრია- წერს ბაჩუკი<br /><br />( ნინო ბალაშვილი ) გარეგნულად ძალიან საყვარელია. ვამჩნევ რომ მონდომებულია ამ ცხოვრებით, ჩემი აზრით მას აქვს ბევრი მიზანი, ისე, როგორც ყველა გოგოს და სურს, რომ ხუთიანზე შეასრულოს ეს მიზნები- წერს ქეთი<br /><br />( ანანო იაშვილი ) ანანო ძალიან საყვარელი გოგოა, მხიარული და მეგობრების მიმართ ძალიან გულთბილი. ძაიან ლამაზია და სანდო ადამიანია. ძალიან მიყვარს. მას შეიძლება ყველაფერი უთხრა როგორც საკუთარ დას და ძალიან სიმპატიურია- წერს მაკა<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-598051128791685525?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-58001111264450527082009-10-09T22:36:00.004-07:002009-10-09T22:55:59.244-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAhZool4fI/AAAAAAAAAJs/-jd3g1y6lM0/s1600-h/M4100034.JPG"><img src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAhZool4fI/AAAAAAAAAJs/-jd3g1y6lM0/s400/M4100034.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390845478250602994" /><br />                                 გოგო, რომელსაც უყვარს კითხვა ( ავტორი ქეთი კვირკველია )<br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAf2eDmkBI/AAAAAAAAAJk/WZufg0XUVLw/s1600-h/M4100028.JPG"><img src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAf2eDmkBI/AAAAAAAAAJk/WZufg0XUVLw/s400/M4100028.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390843774604054546" /><br />                                                        საზრიანი ქეთი ( ავტორი ნინო ბალაშვილი )<br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAf165YCNI/AAAAAAAAAJc/mhG3oeG8pxs/s1600-h/M4100030.JPG"><img src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAf165YCNI/AAAAAAAAAJc/mhG3oeG8pxs/s400/M4100030.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390843765165918418" /><br />                                                 შეყვარებული ვაჟკაცი ( ავტორი ნუნუ ბალაშვილი )<br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAf1XfDYII/AAAAAAAAAJU/PcfKCnLIDm8/s1600-h/IMG_8398.jpg"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAf1XfDYII/AAAAAAAAAJU/PcfKCnLIDm8/s400/IMG_8398.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390843755660271746" /><br />                                   ღიმილი, რომლის დავიწყება ძნელია ( ავტორი ანანო იაშვილი )<br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAf01Nqp9I/AAAAAAAAAJM/UWoVqy6dJTE/s1600-h/M4100037.JPG"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAf01Nqp9I/AAAAAAAAAJM/UWoVqy6dJTE/s400/M4100037.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390843746460542930" /><br />                                              ლამაზი მანდილოსანი ( ავტორი ნათია შარაშიძე )<br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAf0S07x_I/AAAAAAAAAJE/Srs-7lGIpJg/s1600-h/IMG_8394.jpg"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/StAf0S07x_I/AAAAAAAAAJE/Srs-7lGIpJg/s400/IMG_8394.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390843737230002162" /><br />                                        შთამბეჭდავი ნინო ( ავტორი ნანა ვერულაშვილი )<br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-5800111126445052708?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-18256622210377712882009-10-09T22:17:00.001-07:002009-10-09T22:35:52.747-07:00მეორე ჯგუფს სტაჟირება დაეწყო! პირველმა დღემ ძალიან საინტერესოდ ჩაიარა. პირველი, რაც გავაკეთეთ, დავიყავით ორ ჯგუფად: პირველ ჯგუფს დავალებული გვქონდა მეორე ჯგუფისთვის გადაგვეღო სახასიათო ფოტო და მოგვეფიქრებინა სახელწოდება. მეორე ჯგუფს კი უნდა დაეწერა, თუ  რას ფიქრობდა პირველი ჯგუფის შესახებ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-1825662221037771288?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-28303166902030453762009-09-17T07:29:00.000-07:002009-09-17T07:32:16.437-07:00მე ვარ ბრეგვაძე მაკა, ვიმყოფები გაზეთ "ბათუმელები" . ვწერ ბლოგისათვის ჩემს შესახებ. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-2830316690203045376?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>მაკაnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-69816745903880225282009-09-17T06:44:00.000-07:002009-09-17T06:56:45.472-07:00<p><p>მე ვარ თამაზი შარაძე. ვარ 16 წლის. დავიბადე 1993 წელს. ქალაქ ბათუმში . ვარ 9 -3 კლასში. სწავლაზე ზედმეტია ლაპარაკი :) ... დაკავებული ვარ სპორტით, კერძოდ ფეხბურთით, ჩოგბურთით, ცურვით . ვსწავლობ # მეოცე სკოლაში. ჩემი ჰობია მსახიობობა. მინდა გამოვიდე მსახიობი .  </p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-6981674590388022528?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>თაზოhttp://www.blogger.com/profile/16414204042988231482noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-72911931035870901632009-09-16T07:07:00.001-07:002009-09-16T07:19:51.462-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0DUUJ4aw5bY/SrDyBNYvn9I/AAAAAAAAAAk/_-HN2UvBdi0/s1600-h/43531212_1241699049_school.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 306px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0DUUJ4aw5bY/SrDyBNYvn9I/AAAAAAAAAAk/_-HN2UvBdi0/s400/43531212_1241699049_school.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382067657294979026" /></a><br />ბaთუმში სკოლა 14 -ში დაიწყო, მე #4 საჯარო სკოლაში ვსწავლობ და ბუნებრივია მეც წავედი მაგრამ სანამ სკოლა დაიწყებოდა მეც ვემზადებოდი და ვღელავდი, სიმართლე გითხრათ ცოტა მეშინოდა კიდეც და ვერც კი წარმოვიდგენდი რომ ასე თამამად ავდგებოდი და შევიდოდი სკოლის შენობაში თუმცა ისიც უნდა ვაღიარო რომ პირველ დღეს არ წავსულვარ მაგრამ გარეთ რომ გაიხედავდი არემარეს უფრო გამოცოცხლებულს, მომღიმარეს და შავ-თეთრ სამოსელში გამოწყობილს დაინახავდი საცოდაობა იყო ასეთი სანახაობა თითქოს და მეც მიმიწევდა გული მათკენ მაგრამ ამაოდ თუმცა ჩემი გადაწყვეტილება აბსოლუტურად სწორი აღმოჩნდა სკოლის დასასრულს ისეთი საშინელება ამბავი იყო რომ ასე გეგონებოდა ჰაერში ახეთქილი აბობოქრებული წვიმა ყველაფერს წალეკავდა. ამავე დღეს მაღაზიებში გავიარე და სასკოლოდ გამოვეწყვე მეორე დღეს კი საბედნიეროდ მოვახერხე წასვლა და ძალიან ადრე ავდექი და ისეთი სიტყვის აუწერელი ელვის სისწრაფით გავეშურე სკოლისაკენ. მივდიოდი და გული არაფრისკენ მიიწევდა არც უხაროდა და არც შეკუმშული იყო გზაში ამხანაგს შევხვდი და მივხვდი რომ მე დავბრუნდი რაღაც ახალ წარსულში და უკვე მივხვდი თუ რისთვის ვიყავი აქ აი უკვე შევედი საკლასო ოთახში და ჩემს წინ უამრავი ბავშვი მომღიმარე სახით გადაიშალა დიახ ასე მეგონა რომ ჩემი ტანჯვა დაიწყო მეთქი და ალბათ სწორიც ვიყავი როდესაც პირველი მასწავლებელი შემოვიდა და საოცარი სიმძიმის წიგნი ჩვენს თვალწინ გადაშალა გული ამიჩუყდა და ლამის ტირილი დავიწყე მაგრამ ყველაფერს უნდა გადალახვა ადრე თუ გვიან მეც ასეთივე ტემპებით დავიწყე სწავლა უამრავი სიახლეებით და გარსემომყოფებით თუმცა ამასტან ერთად მიხარია რომ ძველ დროს დაუბრუნდი რომელიც ზალიან სასაცილო სახალისო და არაჩვეულებრივი იყო. იმედია ეს წელი მე-9 კლასი ჩემთვის წარმატებული იქნება და ეს ნაწერი კვლავ გამახსენებს უკვე გავლილ წლებს რომელიც ასეთი მოკლე და ხანგრძლივია ისეთი რომ სულო მუდამ ყოვლთვის ყოველტვის გაგყვება თან.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-7291193103587090163?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nonahttp://www.blogger.com/profile/06130369000712382673noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-52463386731574473202009-09-16T06:24:00.001-07:002009-10-09T22:34:47.379-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SrDrdCnQTCI/AAAAAAAAAHk/e9exGlEBBGE/s1600-h/chaavdo.jpg"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SrDrdCnQTCI/AAAAAAAAAHk/e9exGlEBBGE/s320/chaavdo.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382060438857993250" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SrDrCTaanHI/AAAAAAAAAHc/aD9eLnpTn8U/s1600-h/esec.jpg"><img src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SrDrCTaanHI/AAAAAAAAAHc/aD9eLnpTn8U/s320/esec.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382059979511078002" /></a><br /><p>გათენდა. დილიდან ცუდი ამინდი იყო, მაგრამ ამას ჩემს განწყობაზე არ უმოქმედია. როგორც იქნა მოვიდა 14 სექტემბერი და სასწავლო წელი განახლდა. სიმართლე გითხრათ სწავლა არც ისე მიყვარს, მაგრამ თვითონ სკოლა მიყვარს და მენატრება მეგობრები, რომლებსაც ყველაზე ხშირად სკოლაში ვხედავ და ვხვდები. ვხვდებოდი, რომ სკოლისადმი ესეთი კეთილგანწყობა დროებითია, გავა დრო, მომბეზრდება და სადღაც I ტრიმესტრის დასაწყისში დავიწყებ ფიქრს, თუ როდის დაიწყება არდადეგები... სკოლასთან მიახლოებული ჯერ არ ვიყავი, მაგრამ უკვე შორიდან ჩანდნენ თეთრ პერანგებსა და შავ შარვლებში ან ქვედაწელებში გამოწყობილი ბავშვები, მე კი ჭრელი კაბა მეცვა :)  სკოლის ეზო თითქმის სავსე იყო, ჩვენი სკოლის დირექტორის მოადგილე აქეთ-იქით დარბოდა და პირველი ზარისთვის ემზადებოდა. ეზოს თვალი მოვავლე და ჩემი მეგობრები ვიპოვე. შემდეგ სკოლაში შევედი და ჩვენი ახალი კლასი დავათვალიერე. დიდი ოთახია, ლამაზი და მყუდრო.( მემგონი "დიო"-ს რეკლამასავით გამომივიდა. )  ადგილი დავიკავე, ახალ მოსწავლეებს თვალი გადავავლე, ძველები მოვიკითხე, ამ დროს კი სკოლის დაცვის წევრი მოვიდა და ეზოში ჩაგვაგდო: "ყველანი ეზოშიო". იქ უკვე სკოლის დირექტორი ლაპარაკობდა. რას, არ მესმოდა და არც არავინ არ უსმენდა, უმრავლესობა( ნაციონალებს არ ვგულისხმობ) მეგობრებთან ლაპარაკით იყო დაკავებული. აშკარა იყო, რომ დირექტორი ახალი სასწავლო წლის დაწყებას გვილოცავდა. შემდეგ თემურ კახიძე გამოვიდა, მაგრამ მე აღარ მომისმენია, ზემოთ ავედი და რამდენიმე წუთში პირველი ზარი დაირეკა, უფრო სწორედ უკვე მეათე პირველი ზარი. :) დამრიგებელი კლასში იჯდა, მაგრამ ზარის დარეკვის შემდეგ ადგა, გავიდა და ახლიდან შემოვიდა ( რა თქმა უნდა ხელახლა ავდექით ფეხზე). შემოსვლიდან 5 წუთიც არ იყო გასული, რომ მორიგეობის სიაც გვქონდა ჩამოყალიბებული, ცხრილიც ჩავიწერეთ, ახსენა კიდეც რომ კრება უნდა ჩატარებულიყო და ბავშვების გაგზავნაც მოასწრო წიგნებზე. წიგნებს 1 გაკვეთილი ველოდით და როგორც იქნა ბოლოს და ბოლოს მესამე გაკვეთილზე დაარიგეს სახელმძღვანელოები. დღემ ხალისიანად ჩაიარა, ბევრი ვიცინეთ და ვიმხიარულეთ, ახალი მასწავლებლებიც გავიცანით, ახალი კლასელები , მაგრამ წამოსვლისას ნაღდად ვერ იტყოდით, რომ მხიარულ გუნებაზე ვიყავი. ქალაქში წყალდიდობა იყო და თავი ვენეციაში მეგონა. სახლში ცურვა-ცურვით მოვედი. ისეთი სველი ვიყავი, რომ დედაჩემს ჩემი "გაწურვა" მოუხდა. :)  მიუხედავად ამინდისა დღემ კარგად ჩაიარა( თუმცა ჰოროსკოპი და ვარსკვლავები მეუბნებოდნენ, 14 სექტემბერი ნეგატიური დღე იქნებოდა ჩემთვის) :) ... </p><p>სტატიის II ვარიანტი დირექტორისათვის და მასწავლებლებისათვის: ღამე ცუდად მეძინა, მოლოდინისაგან ხშირად მეღვიძებოდა. ასე ხდება ხოლმე, როდესაც რაღაცას დიდხანს ელოდები და ეს მომენტი ან ეს დღე როგორც იქნა დგება... ან რამოდენიმე საათში დადგება... როგორც იქნა გათენდა. 8 -ის წუთები იყო. მაღვიძარას ჯერ არ დაერეკა, მე კი უკვე ფეხზე ვიყავი და წინასწარ გამზადებულ ტანსაცმელს ვიცმევდი. ადრე სულ ვზოზინობდი , ერთი საათი მჭირდებოდა მოწესრიგებისთვის, ეხლა კი მალე მოვწესრიგდი, ასევე მალე შევჭამე და ისევ საათს ავხედე( ყოველ 5 წუთში საათს ვუყურებდი). 9 -ის ნახევარი იყო. ვიფიქრე არავინ არ იქნება ჯერ მისული-მეთქი სკოლაში და სავარძელზე ისე ჩამოვჯექი, გეგონება სადგურში ვიყავი და მატარებელს ველოდებოდი. წამების ისარს თვალს არ ვაშორებდი. როგორც იქნა გავიდა სამი წუთი და მივხვდი, რომ მეტს ვეღარ გავძლებდი, დავავლე ჩანთას ხელი და სკოლისკენ გავემართე. ოდნავ წინწკლავდა, არ წვიმდა, მაგრამ ქოლგა მაინც გაშლილი მქონდა. გზადაგზა საკუთარ თავს ვლანძღავდი, ასე ადრე რამ წამომიყვანა-მეთქი , მაგრამ სკოლასთან შეკრებილი ბავშვები რომ დავინახე, მივხვდი, რომ შეცდომა არ დამიშვია. თვალით მონატრებული კლასელებისა და მეგობრების ძებნა დავიწყე. რამდენიმე მათგანი ეზოში იყო, უმრავლესობა კი კლასში. სკოლაში შევედი და ჩვენი ახალი კლასი დავათვალიერე. კარგი ოთახია, დიდი და კომფორტული. ეზოში რომ ჩავედი, ჩვენი სკოლის დირექტორი სიტყვით გამოდიოდა, ბავშვებს ულოცავდა ახალი სასწავლო წლის დაწყებას, შემდეგ თემურ კახიძე გამოვიდა სიტყვით, მაგრამ აღარ მომისმენია, ზემოთ ავედი და ადგილი დავიკავე. შემდეგ? შeმდეგ წიგნები დაგვირიგეს და ახალი მასწავლებლები გავიცანით, გაკვეთილების ცხრილი გავიგეთ და მორიგეობის სია შევადგინეთ. დღემ საინტერესოდ ჩაიარა...   <br /></p>  <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-5246338673157447320?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-1607718067260532092009-09-03T02:26:00.000-07:002009-09-03T02:51:31.042-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sp-Rl6VDELI/AAAAAAAAAHU/tZdkvx_V6Lg/s1600-h/anano.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sp-Rl6VDELI/AAAAAAAAAHU/tZdkvx_V6Lg/s320/anano.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377176560602386610" /></a><br />ადამიანი რაღაცას აკეთებს არა მხოლოდ იმისთვის, რომ სხვას ასიამუვნს, არამედ იმისთვისაც, რომ თვითონ განიცადოს სულიერი კმაყოფილება. ხშირ შემთხვევაში სულიერად მაშინ დაკმაყოფილდები, როდესაც სხვა დაგიფასებს შენს ნამუშევარს... ეს სხვა შეიძლება იყოს არა რამოდენიმე, არამედ ერთადერთი ადამიანი, რომლისგანაც გინდა გაიგონო სიტყვები: "ყოჩაღ! ძალიან კარგია, მომეწონა, არაჩვეულებრივია!" ამ "ჯადოსნური სიტყვების" გასაგონად ბევრს ცდილობ, საკუთარ თავს არ ზოგავ, არაფერს არ იშურებ... და როგორც იქნა, დგება მომენტი, როდესაც შენს ნაშრომს ის ერთადერთი კითხულობს, შენ კი ოდნავ მოშორებით დგახარ და ელოდები საბოლოო განაჩენს. თავი ეშაფოტზე გგონია. გული გეუბნება, რომ როგორც იქნა ბოლოს და ბოლოს იმ სანატრელ სიტყვებს გაიგონებ, რომელსაც ასე დიდხანს ელოდი, მაგრამ შენ სულ სხვა რღაც გესმის, ის რასა სულაც არ ელოდი...<div> თვალზე ცრემლი გადგება. გგონია, რომ ამ ქვეყნად სულ მარტო ხარ, სულ მარტო. მიდიხარ სადმე, ყველასგან მოშორებულ ადგილას, ჯდები და იწყებ ფიქრს...</div><div> არ უნდა დანებდე, არ დათმო! ჯერ ყველაფერი წინაა და თუ ვიღაცა რაღაცას არ დაგიფასებს, ამან არ უნდა შეგაყონოს... ნუ დანებდები!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-160771806726053209?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-5365411636033679112009-09-02T04:04:00.000-07:002009-09-02T04:14:14.991-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0DUUJ4aw5bY/Sp5TbC3mzLI/AAAAAAAAAAc/efcr8Uj28XE/s1600-h/have-time.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0DUUJ4aw5bY/Sp5TbC3mzLI/AAAAAAAAAAc/efcr8Uj28XE/s400/have-time.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376826729218624690" /></a><br /><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p> დრო ასე ჰქვია ყველა იმ მომენტს,რომელიც წამებით, წუთებით და საათებით განისაზღვრა. რომელიც უკვდავია, სწრაფია და მნიშვნელოვანია.<br />  უკვდავია ცხოვრებასავით რომელიც ერთს კლავს და მეორეს წარმოშობს და ასეთივე ტემპებით მიდის და აგრძელებს გზას. და რა იცი ერთხელ და სამუდამოდ რა შეგახვედრებს ცხოვრებაში, რომელიც ჩვენთვის ხანმოკლეა და რთული ,ჰო რთული. მაგრამ სწრაფია გასროლილი ტყვიასავით , რომლის შეჩერება შეუძლებელია, რადგან არავინ ეწინააღმდეგება მას, ის ხომ სიცოცხლის დასასრულია, რომელსაც შენ ნანობ და იცი რომ მეორედ ვეღარ ნახავ იმას რასაც შენ ხედავ და ასეთივე ტემპებით მნიშვნელოვანია ,რადგან ყოველთვის გეჩქარება რაღაცისათვის და სადღაც,როდესაც შენთვის ერთი წამიც კი მნიშვნელოვანია თან ძვირფასი, რომ არ დააგვინო და არ აცდე იმას რაც შენ გინდა და რისთვისაც შენ ისწრაფი რადგან მიზანსწრაფვა ცვლის გარესამყაროს რომელიც შენთვისაა, შენთვის და მართლაც რომ როგორია დრო?<br />  საინტერესოა როგორ აფასებს მას ადამიანი რომლისთვისაც დრო ყველაფერია და რომლისთვისაც დრო უაზრობაში გატარებული წამია რომელიც ჩერდება და თითქოს უძრავია.   <br />  იცი,სასაცილოა და წარმოუდგენელი დრო რომელიც ჩერდება და ახანგრძლივებს დასასრულს რომელიც ადრე თუ გვიან ყოველთვის დგება. <br /><br /><br /><br /></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-536541163603367911?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nonahttp://www.blogger.com/profile/06130369000712382673noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-37742047292726156482009-09-02T03:53:00.000-07:002009-09-02T05:01:00.239-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sp5YcUHxRNI/AAAAAAAAAHM/VJAjMeYBS-w/s1600-h/anano.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 233px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sp5YcUHxRNI/AAAAAAAAAHM/VJAjMeYBS-w/s320/anano.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376832248587830482" /></a><br /><br />არცერთი დღე ერთმანეთს არ გავს... ყოველ წამში არის რაღაც განსაკუთრებული, მაგრამ ამას სამწუხაროდ დიდი ხნის შემდეგ ხვდები... ზოგჯერ იმ წამსაც აცნობიერებ და სინანულის გრძნობა გეუფლება... გინდა რომ გაწელო ის მომენტი, მაგრამ დროს ვერ გააჩერებ...<br />ახლა დროზე დაიწყებ ფიქრს და გაგახსენდება შენი თავი რამდენიმე წლის წინ, რომელიც ყველაფერს დათმობდა იმისთვის, რომ რაც შეიძლება მალე გაიზარდოს... გაგახსენდება, რომ მაშინ შენს სურვილს ვერავის ვერ უმხელდი, იმიტომ რომ გეგონა, რომ ვერ გაგიგებდნენ... <br />ისევ დროზე გააგრძელებ ფიქრს და ეხლა მიხვდები, რომ სულ რაღაც ორ წელიწადში სკოლას ამთავრებ და ხვდები, რომ სამუდამოდ უნდა დატოვო ის ადგილი, სადაც შენი ცხოვრების ნახევარი გაქვს გატარებული... <br />ახლა მიხვდები, რომ სკოლა ძალიან გიყვარს, მიუხედავად იმისა, რომ მეცადინეობა გეზარება და კრიტიკულ მომენტებში გიჩნდება სურვილი, რაც შეიძლება მალე დაამთავრო ის... სკოლასთან ბევრი მოგონება გაკავშირებს... მათ გახსენებას დაიწყებ და თვალზე ცრემლი მოგადგება... რა იქნება სკოლის შემდეგ? არ ვიცი... ამაზე მიფიქრია, მაგრამ ზუსტად მაინც არ ვიცი რა იქნება... <br />სკოლას რომ გაიხსენებ, გაგახსენდება იქ სადღაც, დერეფანში დაქალს სულელური მიზეზის გამო როგორ ეჩხუბე და როგორ განიცდიდი შემდეგ ამას, ერთ დღეს სამი 10-ანი რომ მიიღე და მეგობრები როგორ ამაყობდნენ შენით, ფრენბურთზე როგორ დადიოდი და რა შეცვალა ამ სპორტმა შენს ცხოვრებაში, დაქალს როგორ ეხმარებოდი, თვითონ როგორ გეხმარებოდა, რას განიცდიდი მაშინ, როდესაც მეგობრები გვერდზე გედგნენ და ხვდებოდი, რომ მარტო არ ხარ, ვიღაც მხარდამჭერი გყავს, რომელიც ნებისმიერ მომენტში გვერდზე დაგიდგება... <br />ფიქრები შორს წაგიყვანენ და უცებ გაგახსენდება, რომ დრო გადის, დრო, რომლის თითოეული წამი შენთვის ძალიან მნიშვნელოვანია... თუმცა არ ინანებ, რომ ერთხელ დაჯექი შენთვის და ღრმად ჩაფიქრდი შენს გავლილ ცხოვრებაზე...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-3774204729272615648?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-70321285608762455302009-09-02T03:30:00.001-07:002009-09-02T03:30:21.518-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-7032128560876245530?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>gulohttp://www.blogger.com/profile/10053740696352578878noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-87900069685086681892009-09-02T03:15:00.001-07:002009-09-02T03:17:10.568-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sp5GCBFZVAI/AAAAAAAAAB4/wnjVekF5SKw/s1600-h/tina.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sp5GCBFZVAI/AAAAAAAAAB4/wnjVekF5SKw/s320/tina.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376812005591700482" /></a><br /><p></p><p></p><p></p><p>მე და დეიდაშვილებმა გადავწყვიტეთ წავსულიყავით ბულვარში გუშინ გავემზადეთ და წავედით. გავუარეთ დეიდას, დეიდამ გვითხრა: „ბებიას გაუარეთო“, ჩვენ კი ეს სულაც არ გვინდოდა. მაშინ გადავწყვიტეთ თავი აგვერიდებინა ბებიასთვის ბულვარში ბავშვები ვსეირნობთ ჩვენს საქმეში ვართ რომ ჩვნი უმცროსი დეიდაშვილი იძახის ფეხი მეტკინა დავჯდეთ და დავისვენოთო ერთი წუთი დაჯდომას გვეხვეწებოდა. დავჯექით მაგრამ ცოტა ხალხმრავალ ადგილზე ჯდომა მოგვიწია და ჩვენც დავიწყეთ ჭორაობა ჩაცმაზე ათი ოცი წუთი ვიჯექით და ვსაუბრობდით შემდეგ ვთქვით წავიდეთ გავისეირნოთ თქო და წავედით და თან თვალები გახელილი გვქონდა პროჟექტორებივით რომ ბებია არ შეგვხვდეს, რამდენიმე ხნის შემდეგ ბებიას არ ვხედავთ სკამზე დამჯდარს და ვიღაც ქალს არ ელაპარაკება ისე რომ ჩვენ ვერ გვხედავს ამით ვისარგებლე და დავიძახე სოფო აქეთ ჩქარა გავიქცეთ მეთქი და სამივენი მოვწყდით იქედან წამებში ისე, რომ ბებიას არ შევუმჩნევივართ. შემდეგ ორი ბიჭი შემოგვიერთდა ახლა როგორ უნდა უთხრა ბიჭებს რომ ბულვარში ბებიას ვემალებით და ისე ვსეირნობთ, ამიტომ გამოიგონეს გოგოებმა დაცვა, ვითომ დაცვასთან რაღაც დავაშავეთ და იმას ვემალებით ოღონდ ახლა ორმაგი ყურადღება გვქონდა გამახვილებული რომ სადმე არ შეგვხვედროდა. მე და ხატია ვამბობდით ახლა ბებია თუ გამოჩნდა ბუჩქებში დავიმალოთ და სოფო დავტოვით ორ ბიჭში თქო და ბებიას გაგიჟება მაშინ გენახათ საღამოს როცა დაბნელდა და თან წვიმა დაიწყო ჩვენც გეზი სახლისკენ ავიღეთ გზაში თან ბებიას ვაკვირდებოდით რომ არ შეგვხვედროდა და თან წუწუნს ვისმენდით .<br />ბიჭებიც ნელ–ნელა ჩამოგვშორდნენ ამასობაში სულაბერიძეზის ქუჩაზე მივედით ამ დროს ხატიამ თქვა რომ ერთი მარტო და ლამაზად არ მღირსებია ბულვარში გასვლაო და ატყდა დებს შორის დაბალ ხმაზე კამათი ამ დროს კაცი მანქანას აბრუნებდა ხატიამაც ცხელ გულზე უთხრა ამ კაცს: „აბა ერთი დამეტაკე შენ იციო“. ამ კაცმაც უთხრა: „ნუ ღელავ გოგონი არ დაგეტაკებითო“ . ამაზე მე და სოფოს ხომ წაგვსკდა სიცილი კარგი ჩვენ ხო მაგრამ იმ კაცს რაღას ერჩოდა ვერ გავიგეთ სახლში კარგათ მივედით ვაფშე საინტერესო დღე იყო. სიმართლე გითხრათ ცუდი ბებია არ მყავს უბრალოდ ზედმეტად ეჭვიანია და ესაა პრობლემა თორე ენაცვალოს ჩემი თავი.<br />თინიკო...  <br /><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8790006968508668189?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>tinatinhttp://www.blogger.com/profile/02044527083773740074noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-40954349193896621522009-08-27T06:40:00.001-07:002009-08-27T06:40:43.115-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4095434919389662152?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>gulohttp://www.blogger.com/profile/10053740696352578878noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-76888220754098723512009-08-27T06:37:00.001-07:002009-08-27T06:37:44.923-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-7688822075409872351?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>gulohttp://www.blogger.com/profile/10053740696352578878noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-80443713183920288372009-08-27T04:45:00.000-07:002009-09-02T03:48:38.967-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0DUUJ4aw5bY/Sp5NWRNtouI/AAAAAAAAAAU/6GV017urh-w/s1600-h/zari.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0DUUJ4aw5bY/Sp5NWRNtouI/AAAAAAAAAAU/6GV017urh-w/s400/zari.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376820050100331234" /></a><br />    <br /><br />  დილაა, მშვენიერი დღეა, მზე ისევ მეფურად ღრუბლებიდან იჩენს თავს, მისი კამკამა სხივებით ათბობს არემარეს, მოსიყვარულე ღრუბლები კი სინაზით ეალერსებიან მზეს და ტკბებიან მისი სითბოთი, მაგრამ თანდათანობით ქრებიან, ქრებიან სადღაც შორს... მინდორ_ ველი ცვრითაა მოფენილი. ალაგ_ ალაგ ლამაზი გვრიტებივით თავს იხიბლავენ ხის ძირას მყოფი ყვავილები თითქოს ეთამაშებიან . ხეები კი თავაწეულები დგანან ამაყებივით გადაჰყურებენ მინდვრებსა და წყაროს, ლხინობენ და თითქოს თავს უშვერენ ვეება ვარსკვლავს. შორეული მთებიდან მომდინარე წყარო კი უხვად ამარაგებს არემარეს, მიდის, მიჩხრიალებს და საოცარი სისწრაფითვე მოულოდნელად ეხეთქება აქა_ იქ მიმოფანტულ ქვებს მაგრამ უცბადვე აგრძელებს გზას, გზას რომელიც არსაით მიდის. სასწაული ხმითვე გადმოსცემს ამბავს და იცი მსგავსად ვადარებ ფაიტონზე მჯდომ მეეტლეს, რომელიც მიდის უგზოუკვლოდ და სასტიკი ტალღებს იშველიებს სისწრაფისათვის, მიდის და ჩხრიალით ეგებება მდუმარე ქვეყანას. მორცხვი ყვავილები კი მორიდებით უშვერენ თავს ჰაერში ახეთქილ შხეფებს და ინაზებენ თავს. შორიახლოს სამრეკლოა, რომელიც ყოველ დილით ნისლით დაფარული მხვდება, თითქოს შებოჭილიაო და მონა მორჩილივით თანხმდება უსაზღვრო ტანჯვას, მაგრამ როცა ნისლი ჩადგება კვლავ ამაყად ასწევს თავს, მხრებს აიჩეჩავს და ბედნიერივით იმოსება სინათლეში თითქოს თავისუფალიაო მაგრამ არ ავიწყდება რომ ისევ ხდება ბუნების მონა თუმცა რატომღაც იღიმება და კვლავ იყურება ამაყად. მაგრამ საოცარია ამ სიჩუმეში რაღაც ხმა ისმის ხმა რომელიც არღვევს ამ მდუმარებას ეჭვიც ამაოა რადგან არავინ არი ამ სამყაროში არავინ, რაღაც ნათელი ხმაა ნათელი და მძლავრი თითქოს მიმანიშნებელი , მაგრამ საკვირველია რომ ხმებს არავინ გამოსცემს ყველა ხომ დადუმდა, დადუმდა არემარე, მდინარე, ფოთლები , წყარო, მზე და ღრუბლები. წამიერად შეწყდა ყველაფერი, სამარისებრი სიჩუმე ჩამოვარდა და მხოლოდ ის ხმაა, ხმა რომელიც თითქოს არსაიდან მოდის, მაგრამ რაღაც ნათელია რომ ხმა სამრეკლოდანაა, სამრეკლოდან, რომელიც იდუმალია შემზარავია და სხვისია, სხვისი და მართლაც რომ ხმა სამრეკლოდან მოდის გუმბათზე კარგა ჩაშავებული ჩრდილია ხან აქით გაჰქრის ხან იქით, მაგრამ იქ არევინა დგას მხოლოდ ის მოძრავი ჩრდილია , რომელიც არ ჩერდება მოძრაობს და ხმას გამოსცემს თითქოს რაღაცას მკარნახობს რომ ეს ზარია ჩრდილი კი არა და მაინც მაშფოთებს უცნობი ზრახვა მაგრამ ვწყნარდები ბუნებაც ჩემთან ერთად იწყნარებს გულს, კვლავ რაღაცას ვხვდები რომ ეს უბრალოა, ღრმა ფიქრებიდან ვეშვები დაღმართს, ჩემს გულს ჩავჩიჩინებ და უმალ ვიგებ პასუხს რომ უბრალოდ "რეკავენ ზარები". <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8044371318392028837?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nonahttp://www.blogger.com/profile/06130369000712382673noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-55248136821125236512009-08-27T02:01:00.000-07:002009-08-27T02:07:52.303-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZM1gCnNAI/AAAAAAAAAA0/C3C-gUQx7Gg/s1600-h/IMG_6087.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZM1gCnNAI/AAAAAAAAAA0/C3C-gUQx7Gg/s320/IMG_6087.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374567687330935810" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZM1ScS4GI/AAAAAAAAAAs/XYDPia1KjA8/s1600-h/IMG_6040.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZM1ScS4GI/AAAAAAAAAAs/XYDPia1KjA8/s320/IMG_6040.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374567683680559202" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZM0gZVw8I/AAAAAAAAAAk/W6HgZ0f0SHU/s1600-h/IMG_6033.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZM0gZVw8I/AAAAAAAAAAk/W6HgZ0f0SHU/s320/IMG_6033.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374567670246392770" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-5524813682112523651?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>gulohttp://www.blogger.com/profile/10053740696352578878noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-3980267564744569932009-08-27T01:54:00.000-07:002009-08-27T01:58:21.681-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZKicwYQGI/AAAAAAAAAAc/kCTbWv--t7w/s1600-h/IMG_6131.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZKicwYQGI/AAAAAAAAAAc/kCTbWv--t7w/s320/IMG_6131.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374565161008382050" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZKhwwMMyI/AAAAAAAAAAU/I10J-Aoqm6Y/s1600-h/IMG_6130.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZKhwwMMyI/AAAAAAAAAAU/I10J-Aoqm6Y/s320/IMG_6130.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374565149196432162" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZKhV2uevI/AAAAAAAAAAM/5D_2wqShR5s/s1600-h/IMG_6066.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qZMM3BvXYtU/SpZKhV2uevI/AAAAAAAAAAM/5D_2wqShR5s/s320/IMG_6066.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374565141976087282" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-398026756474456993?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>gulohttp://www.blogger.com/profile/10053740696352578878noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-46995600326672177392009-08-27T01:50:00.000-07:002009-08-27T01:52:30.777-07:00ბავშთა სახლის ბინადრები გვეხმარებიან რაღაცებში, მაგალითად იმაში რომ ჩვენი მომავალი კარგი იყოს, ბევრი გვეხმარება ბევრი არა. ბავშვები ზოგჯერ ვკამათობთ ერთმანეთში, წვრილმანების გამო, მერე მარტო დავჯდები და იმას ვნანობ რომ რატომ ვაწყენინე, რატომ ვატკინე გული მეგობარს. <br />ხშირად გვაქვს პრობლემები, მაგალითად იმაზე თუ რატომ ვართ ერთმანეთისგან გამორჩეული. როცა ერთი წავა სადმე და მას რამეს აჩუქებენ ხედავს მეორე და გული ტკივა. მაგალითად რამოდენი შემთხვევა მახსენდება: ჩემთან ბავშთა სახლში მოვიდა დედაჩემი მომიტანა საჩუქარი როცა ამას სხვა ბავშვი ხედავს ეხარბება,ეს ცუდია სულ ვცდილობ გავუნაწილო ბეგობრებს…<br />მგონია რომ რომ იმ ბავშვებისგან რომლებიც სახლში ცხოვრობენ გამორჩეული ვართ იმიტომ რომ სულ ბავშთა სახლზე ცუდს ლაპარაკობენ ისინი ვინც იქ არ ცხოვრობს . უპატრონოები არიანო ძან გული გვტკივა მეც და ჩემს მეგობრებსაც როცა ამას ამბობენ. როცა პატარა ვიყავი ამის მოსმენაზე დავჯდებოდი და ვტიროდი რომ რატო აკრიტიკებენ ბავშვთა სახლს ეს ადრე იყო, ახლა თუ ვინმე მასე იტყვის საკადრის პასუხს გავცემ.<br />ზოგჯერ მგონია რომ ჩვენი არავის არ ესმის, როცა მასწავლებელი გლანძღავს, გიყვირის, იმის გამო თუ რატომ ხარ ცუდი, ვფიქრობ რაში ატყობენ სიცუდეს. გოგონები ხშირად და მაგ თემაზე ვლაპარაკობთ თუ რატომ იქცევიან ასე, ჩვენ ხომ ამაზე გული გვტკივა. ისეც იმდენი პრობლემა ცხოვრებაში საერთოდ ბავშვთა სახლში ბავშვებს უნდა მოეფერონ და არა დატუქსონ. თუ დამნაშავეა მაშინ კი. ზოგჯერ კი ისე ხდება როცა ერთი აბრაზებს მასწავლებელს მეორეზე იყრის ჯინს. ისე ძალიან ძნელია იმის დამტკიცება რომ არ ხარ დამნაშავე და ყოველთვის ცუდი, თუმცა ამის დამტკიცება გვიწევს ხოლმე. მაგრამ რა გაეწყობა ის უფროსია და ყველა იმას დაუჭერს მხარს ჩვენ პატარები ვართ და ვინ დაგვიჯერებს…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4699560032667217739?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>gulohttp://www.blogger.com/profile/10053740696352578878noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-80956840731197812972009-08-27T01:45:00.000-07:002009-08-27T01:48:19.821-07:00რა ხდება 18წლის შემდეგ ბავშთა სახლს რომ დავტოვებთ ჩვენ, ვინ ასრულებს ბავშვების შემდგომ ცხოვრების პერიოდში მთავარ როლს? ეს ის კითხვებია, რომელიც მე მაწუხებს, მაგრამ პასუხი ამაზე არ მაქვს…<br /><br />მე რომ ვიყო პრეზიდენტი ბავშვთა სახლებში კარგ გარემოს შევქმნიდი: კარგ მასწავლებლებს მიუყვანდი და კარგად ვასწავლიდი. ოჯახსაც მივცემდი დახმარებას… თითოეულ ბავშვს რა მიზანიც აქვს გავიგებდი და თუ 18 წლისაა და უნდა წავიდეს ბავშთა სახლიდან სახლს ვაჩუქებდი, დავეხმარებოდი, რომ ესწავლა და მერე მის გზას გაიკლევდა და თავს ნამდვილ მოქალაქედ და ბავშვად ვაგძნობინებდი, მაგრამ სადაა… პრეზიდენტი ჯერ არ მოსულა ჩვენთან, არ აინტერესებს როგორ ვცხოვრობთ ბავშვები, მარტო ფერიაში მიდის, სულ ახლოს ვართ ჩვენც მაგრამ არ მოდის და არ არ კითხულობს ჩვენს ამბავს.  <br /><br />მე რომ ვიყო ბავშვთა სახლის დირექტორი რას გავაკეთებდი? ბავშვებთან დავჯდებოდი და მათ პრობლემაზე დაველაპარაკებოდი. დავეხმარებოდი როგორც შემეძლებოდა. არასდროს არ გავარჩევდი ერთმანეთისგან ბავშვებს. ის კი არა, რომ სულ მათ წინააღმდეგ ვიყო, როგორც ხანდახან ხდება ჩვენთან ბავშთა სახლში…<br /><br />მე რომ ვიყო მშობელი, რომელსაც არ აქვს საშუალება შვილი გაზარდოს, უპირველეს ყოვლისა ვინმეს დახმარებას ვთხოვდი, მერე მუშაობას დავიწყებდი, დავაგროვებდი ფულს და შვილის გაზრდა ცოტათი ასე მაინც გამიადვილდებოდა, თუ არა და ბავშთა სახლში მივიყვანდი. მე მიყვარს ბავშთა სახლში ცხოვრება, მაგრამ ბევრი რამე არ მომწონს იქ. ის რომ უხეში და უსამართლოები არიან ხოლმე…ამაზე დაკონკრეტებით ლაპარაკი არ მსურს, იმიტომ რომ არ მინდა ვინმეს ვაწყენინო…<br /><br />მე რომ ვიყო გაზეთის ხელმძღვანელი ბავშვთა სახლებზე გამოვაქვეყნებდი სტატიას იმიტომ რომ ბავშთა სახლს დაეხმარონ და ვინმემ რამე გააკეთოს ჩვენთვის. ტელევიზიით გავაკეთებდი რეკლამას, ვინმეს დააინტერესებდა და ჩვენს ბავშვეებს…<br />მე მაგალითად მინდა რომ ნოუთბუქი მქონდეს საკუთარი.<br /><br />მე რომ ვიყო ბიზნესმენი რომელსაც შეუძლია გარკვეული თანხა გამოყოს ბავშვთა სახლებისთვის, რაში დავხარჯავდი ამ ფულს. მათ კარგად ჩავაცმევდი სკოლისთვის საჭირო მასალას უყიდი რაც მათ მოუნდებოდათ, კიდევ გაუკეთებდი კარგ ოთახებს და არა ისეთ, რომელიც ჩვენ გაგვიკეთეს და არაფრად არ ვარგა. რადგანაც კედელი იმტვრევა, ვფიქრობ რომ ეს იმიტომ რომ ან ფული დააკლდათ ან უხარისხო მასალები გამოუგზავნეს, არაა გასაკვირი, მე ვფიქრობ რომ საკმარისი თანხა არ გადმორიცხეს.<br /><br /> მე რომ ვიყო ბათუმში მცხოვრები ჩვეულებრივი ოჯახი რას გავაკეთებდი ბავშვთა სახლისთვის? რითაც შემეძლებოდა იმით დავეხმარებოდი მათ, ვთქვათ ვიცოდე კარგად ინგლისური, რომელიც დღეს ყველას სჭირდება, აუცილებლად ვასწავლიდი ბავშვებს ყველა ადამიანს შეუძლია ბავშვების დახმარება თავისებურად. შეიძლება სახელმწიფო ბევრ რამეში გვეხმრება, მაგრამ ჩვენს მომავალზე არავინ არ ფიქრობს… 18 წლის როცა გავხდებით უნდა წავიდეთ ბავშთა სახლიდან, მაგრამ სად? ამაზე არავინ არ ფიქრობს, არადა სახელმწიფოს შეუძლია, რომ დაგვასაქმოს, მაგრამ არავის არ უნდა თავის შეწუხება, იტყვიან მადლობა თქვან აქამდე, რომ ვეხმარებოდითო. ისინი არ დაფიქრდებიან იმაზე, თუ როგორ ვიცხოვრებთ მომავალში, რაში აინტერესებთ მაგათ ერთი სტადიონი და ოთახები გააკეთეს, მაგრამ რაღაც საშინლად, მათ შეეძლოთ რომ დაეზოგათ ფული, მაგრამ მათ ხომ უნდა ჩაიდვან ფული ჯიბეში ეს ასეა… <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8095684073119781297?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>gulohttp://www.blogger.com/profile/10053740696352578878noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-3857611129926336702009-08-26T04:48:00.000-07:002009-08-26T04:53:40.241-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUiMJlmmII/AAAAAAAAABs/tt7gQL7dKmI/s1600-h/IMG_6125.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUiMJlmmII/AAAAAAAAABs/tt7gQL7dKmI/s400/IMG_6125.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374239322463967362" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUiLjq9uiI/AAAAAAAAABk/f_5H_hpAGuc/s1600-h/IMG_6114.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUiLjq9uiI/AAAAAAAAABk/f_5H_hpAGuc/s400/IMG_6114.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374239312285907490" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUiLDibY0I/AAAAAAAAABc/cRUQwlCB8KE/s1600-h/IMG_6093.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUiLDibY0I/AAAAAAAAABc/cRUQwlCB8KE/s400/IMG_6093.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374239303660168002" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-385761112992633670?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nadiahttp://www.blogger.com/profile/06320936541380154027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-38293745477302003492009-08-26T04:41:00.000-07:002009-08-26T04:54:24.681-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUgsES-bdI/AAAAAAAAABM/wxnw7Sm6pGs/s1600-h/IMG_6091.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUgsES-bdI/AAAAAAAAABM/wxnw7Sm6pGs/s400/IMG_6091.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374237671776218578" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUgrjZ6CQI/AAAAAAAAABE/ia26jK-v5eY/s1600-h/IMG_6027.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUgrjZ6CQI/AAAAAAAAABE/ia26jK-v5eY/s400/IMG_6027.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374237662946920706" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUgrAm3pZI/AAAAAAAAAA8/_1k3gxX97pA/s1600-h/IMG_6026.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUgrAm3pZI/AAAAAAAAAA8/_1k3gxX97pA/s400/IMG_6026.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374237653606049170" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUgqizS1TI/AAAAAAAAAA0/vAP7Wi4EibA/s1600-h/IMG_6008.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUgqizS1TI/AAAAAAAAAA0/vAP7Wi4EibA/s400/IMG_6008.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374237645605098802" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-3829374547730200349?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nadiahttp://www.blogger.com/profile/06320936541380154027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-33144040900411853582009-08-26T04:35:00.000-07:002009-08-26T04:40:57.563-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUfJiOd7qI/AAAAAAAAAAs/mMGkSKj6y4Q/s1600-h/IMG_5998.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUfJiOd7qI/AAAAAAAAAAs/mMGkSKj6y4Q/s400/IMG_5998.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374235979003326114" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUfIykEEVI/AAAAAAAAAAk/vvUKLCe3m0I/s1600-h/DSC01730.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUfIykEEVI/AAAAAAAAAAk/vvUKLCe3m0I/s400/DSC01730.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374235966209003858" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUfIeSa7bI/AAAAAAAAAAc/pkwUkBvN7WA/s1600-h/DSC01698.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUfIeSa7bI/AAAAAAAAAAc/pkwUkBvN7WA/s400/DSC01698.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374235960766295474" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUfH8DqMRI/AAAAAAAAAAU/e0hAbkJDrRM/s1600-h/DSC01697.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUfH8DqMRI/AAAAAAAAAAU/e0hAbkJDrRM/s400/DSC01697.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374235951577575698" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUfHfQEQHI/AAAAAAAAAAM/mgmDLxslkPY/s1600-h/DSC01696.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_K4p_0bfmpnM/SpUfHfQEQHI/AAAAAAAAAAM/mgmDLxslkPY/s400/DSC01696.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374235943844986994" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-3314404090041185358?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nadiahttp://www.blogger.com/profile/06320936541380154027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-61801138173302025382009-08-26T04:32:00.001-07:002009-08-26T04:33:34.457-07:00გათენდა. დილის 10 საათზე ჩვენთან ბავშვთა სახლში მოვიდა ნინო გაბუნია და წაგვიყვანა აკვა პარკში.აკვა პარკში უნდა შევსულიყავით 11 საათზე, იმიტომ რომ უნდა მოსულიყო თემურ კახიძე და ერთად უნდა შევსულიყავით აკვა პარკში.შაქამდის 11 საათი შესრულდებოდა აკვა პარკის ეზოში ვთამაშობდით ბურთს. თერთმეტს რომ წუთები ეკლო მოვიდა თემურ კახიძე და შევედით აკვა პარკში, ჩავიცვით საცურაო კოსტუმები გადავივლე ყალი და წავედი ბასეინში ცოტა ხანი ვიცურავე და მერე წავედი სასრიალოზე ერთხელ ჩამოვსრიალდი, მეორე ჯერ რომ ავედი და უნდა ჩამოვსრიალებულვიავი წყალი შეწყდა და ვეღარ ჩამოვსრიალდი.მათამდის გააკეთებდნენ , სურათები ვიღეთ ყველამ ერთად რომ გააკეთეს უკვე წავედი ბევრჯერ ჩამოვსრიალდი და მერე წავედით ფრენბურთის სათამაშოდ თემურ კახიძეს და ნინო გაბუნიას ერთად. უკვე რომ დავამთავრეთ თამაში ჩავატარეთ კონკურსი წყალში სირბილი გავიყეთ ორ გუნდად და ვთამაშობდით. ძალიან სახალისო თამაში იყო. ეს თამაში რომ დავამთავრეთ მერე წავედით ბასეინში და იქ ვცურაობდით. ცოტა ხანში გამომართვეს ინტერვიუ. წასვლის დრო რომ მოვიდა ჩვენ ბავშვებს არ გვინდოდა წასვლა მაგრამ უნდა ჩავსულივიყავით ბოტანიკურ ბაღში . ჩავიცვით გადავივლეთ წყალი და წავედით. მაგრამ მე არ მინდოდა წასვლა აკვა პარკში ძალიან კარგი დრო გავატარეთ, იქ ძალიან საინტერესო იყო, ყველაფერი მომეწონა.  <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-6180113817330202538?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nadiahttp://www.blogger.com/profile/06320936541380154027noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-81142838880690500092009-08-26T04:30:00.000-07:002009-08-26T04:31:22.756-07:00ჩვენ გვითხრა ნინო გაბუნიამ რომ უნდა ვუყუროთ კინოს „გუნდის მომღერლები“ გადმოცემით ვიცოდი, რომ ეს ფილმი იყო ბავშვთა სახლზე. ერთ დღეს მივედით ნინო გაბუნიას ოფისში და ვუყურეთ ფილმს. ამ კინომ ძალიან დამაინტერესა, იმიტომ რომ ბავშვთა სახლზე იყო და ბავშვებზე. ამ კინოში მომეწონა ერთი ბავშვი, რომელიც ფიქრობდა, რომ შაბათს მამა მოაკითხავდა და სახლში წაიყვანდა. მიუხედავად იმისა, რომ ის ერთადერთი ბავშვი იყო მთელს ბავშვთა სახლში, რომელსაც მშობლები ცოცხალი არ ყავდა, იმედს მაინც არ კარგავდა. კიდევ იყო მასწავლებელი, რომელიც თვითონ წერდა მუსიკებს. ერთხელ ამ მასწავლებელმა ბავშვთ სახლის მოსწავლებისგან შეადგინა გუნდი და ასწავლა თავის მიერ დაწერილი სიმღერები. დირექტორი წინააღმდეგი იყო გუნდისა. ერთხელ სხვა ბავშვთა სახლიდან მოიყვანეს ერთი ბიჭი. ის ეწეოდა სიგარეტს სკოლაში, არადა აკრძალული ჰქონდა ყველას სიგარეტის მოწევა. ერთხელ ის გაიქცა ბავშვთ სახლიდან. სწორედ იმავე დღეს აღმოჩნდა, რომ ბავშვთა სახლის ფონდი დაკარგულა... დანაშაულის ჩადენაში ბრალი სწორედ იმ ბიჭს დასდეს. პოლიციამ დააბრუნა ის ბავშვთა სახლში, მაგრამ მან სცადა განრისხებული დირექტორის დახჩობა, რომელიც სცემდა იმისთვის, რომ გამოეტეხა სად წაიღო ბავშვთა სახლის ფონდი. ისევ გამოიძახეს პოლიცია და სხვა ბავშვთა გადაიყვანეს... ერთადერთი ადამიანი, რომელსაც წასვლის დროს დამნაშავემ გაუღიმა, სწორედ ის მუსიკის მასწავლებელი იყო. ის ძალიან კარგი და კეთილი იყო. მისი წყალობით ბავშვები უკეთესობისკენ იცვლებოდნენ. მან შეძლო საკმაოდ პერსპექტიული გუნდი ჩამოეყალიბებინა, რომლის მოსასმენად გრაფინია კი ჩამოვიდა ქალაქიდან . დირექტორმა, რომელიც სასტიკი წინააღმდეგი იყო გუნდისა, გუნდის დაარსების იდეა მიითვისა და დაიბრალა, თითქოს ყველაფერი მისი გაკეთებული იყო. განსაკუთრებული ხმით ერთი ბიჭი იყო დაჯილდოებული და სოლოსაც სწორედ ის მღეროდა. მასწავლებელმა ერთხელ გადაწყვიტა ბავშვებისთვის სიურპრიზი მოეწყო და ტყეში სასეირნოდ წაეყვანა მაშინ, როდესაც დირექტორი მნიშვნელოვან მოლაპარაკებაზე იყო წასული ქალაქში. უცებ დირექტორს შეატყობინეს, რომ ბავშვთა სახლში რაღაც უბედურება მოხდა. ის სასწრაფოდ გამოვარდა შეხვედრიდან და როდესაც მივიდა ბავშვთა სახლთან, იქ მხოლოდ და მხოლოდ ალმოდებული შენობა დაინახა. და აი მაშინ, როდესაც ყველა სასოწარკვეთილებაში იყო ჩავარდნილი, ტყიდან ჩამწკრივებული ბავშვები გამოვიდნენ. ბავშვთა სახლი თურმე სწორედ იმ დამნაშავეს დაუწვია... მან ამითი შური იძია. დირექტორმა იმის მაგივრად, რომ შეექო მასწავლებელი, სკოლიდან გააგდო. მან არ დაუფასა მას ის , რაც ბავშვებისთვის გააკეთა. ბავშვებსაც აუკრძალეს ამ მასწავლებელთან დამშვიდობება. მასწავლებელი რომ მიდიოდა ბავშვები ფანჯრიდან უყრიდნენ წერილებს და თან ამ მასწავლებლის მიერ შექმნილ სიმღერებს მღეროდნენ. გზაში მასწავლებელს სწორედ ის პატარა ბიჭი წამოეწია, რომელიც ფიქრობდა, რომ შაბათს წაიყვანდნენ. პატარამ მასწავლებელს თან წაყვანა სთხოვა, მაგრამ კომპოზიტორის წინაშე არც აცრემლებულმა თვალებმა არ გაჭრა . ავტობუსი, რომელშიც მასწავლებელი ჩაჯდა, ახალი დაძრული იყო, როდესაც გაჩერდა. კარებიდან კომპოზიტორმა გამოიხედა და ხელით უხმო ბავშვს... დღე, როდესაც მუსიკის მასწავლებელი გააგდეს სკოლიდან, შაბათი იყო... <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8114283888069050009?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nadiahttp://www.blogger.com/profile/06320936541380154027noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-89137870768815606112009-08-26T04:23:00.000-07:002009-08-26T04:25:30.521-07:00 ინტეგრაცია_ ისეთი თემაა რომელსაც დღევანდელ გარემოში ყოველი ჩვენგანი აწყდება, იგი მნიშვნელოვანია და ყოველდღიური . თითოეულთაგან საინტერესოა თუ როგორია მოზარდთა ინტეგრაცია საზოგადოებაში რომელიც მართვის გარე სამყაროა უცხოა მაგრამ საიმედო. მოდი დავფიქრდეთ და ამას საზრიანად გავცეთ პასუხი როგორია ინტეგრაცია ბავშვებისა რომელიც ბავშვთა სახლის წოდებას ატარებს? ალბათ ზოგიერთისთვის უცხო ზოგისთვის კი კარგად ნაცნობი, მაგრამ უბრალო თქმა ხო არაფერია. არც ის არი გადამწყვეტი საზოგადოდ როგორია იგი ის ხომ ყველაზე გადამწყვეტ როლს ასრულებს მათ ყოფა ცხოვრებაში. კონკრეტულად კი საინტერესოა და მნიშვნელოვანი რა ხდება ბავშვთა სახლში 18 წლის მერე? ზრდასრულ ასაკში? ნუთუ უბრალოდ იხურება კარი და უბრალოდ მთავრდება ყველაფერი? არა!!! რადგან იმედი ხომ სულ ბოლოს კვდება. მაგრამ მანამდე აუცილებელია სიტყვიდან გამომდინარე ვიმსჯელოთ საკითხზე , რომელიც განსაზღვრავს პრობლემებს რომლებსაც ადრე თუ გვიან ესმება წერტილი. ჰო სწორედ რომ ეს ასეა ყველა ხომ ერთ გზას არ ადგება ყველას მიზანი ომ ერთი არაა, ამიტომაც ბევრი რჩება გარეთ ეს მხოლოდ უბრალო ობიექტური თვალით დანახული ვითარება არაა არამედ რეალობა რომელსაც ვერ გაექცევი მაგრამ ყველაფერი ხომ ცუდად არ მთავრდება ამიტომაც მიმდინარე ვითარება 18 წლის შემდეგ ასეთია: საბედნიეროდ გამოვლინებული დამხმარეებისდა წყალობით მოზარდები კარგ და სარფიან გზას ადგებიან რომლითაც წარმატებებს აღწევენ, ნაწილი მოზარდებისა სახლისკენ იღებენ გეზს და საშინაო საქმეებით კავდებიან რომლითაც ოჯახს უწევენ დახმარებას, ზოგი კი ოცნებებს რეალობად აქცევს და თავის შემოქმედებებს სამომავლოდ ისრულებს მაგრამ ყველაფერი კი დახმარებაა რომელიც ხდება და დამოუკიდებლად აგრძელებს ცხოვრებას, ზოგი კი ვინ იცის სად. აი ასეთია მათი დაგეგმილი ცხოვრება რომლებსაც ისინი ცხოვრების შემდგომ სტადიებზე ასრულებენ და იმავდროულად მომავალი მოზარდები აგრძელებენ ფიქრს მათ მომავალზე რომელიც ვინ იცის სად წაიყვანს მათ მაგრამ საინტერესოა უკვე დასაქმებულიმოზარდები როგორი არიან სხვის თვალში და გრძნობენ თუ არა ეს მოზარდები თავს ინტეგრირებულად საზოგადოებაში რომელიც ცოტა არ იყოს მათთვის უცხოა და გაუგებარი, მაგრამ მჯერა რომ ისინი მიაღწევენ წარმატებებს და მათთვის აღარ იარსებებს სიტყვა ინტეგრაცია. თუმცა ყველაფერს ერთნაირად არ აქვს დასასრული ვინაიდან ნაწილითა გზა არასწორია და ამიტომაც აუცილებელია გარკვეული ყურადღება მათზეც გამახვილდეს. შესაძლებელია ეს მათი არჩევანი არის და ალბათ ისიც ითქმის რომ ადამიანი თავისივე შეცდომებს თვითონვე უნდა უნდა უნდა ასწორებდეს მაგრამ სანამდე შენ საერთო საცხოვრებელში იზრდები სენ დამოკიდებული ხარ და არა დამოუკიდებელი ამიტომ ვალდებული ხარ დაექვემდებარო იმას რაც შენდა სასიკეთოდაა და მიუხედავად იმისა რო მოსაზრება გარკვეული არჩევანთან ეს მისიაო არასწორია რადგან სენთან არიან. ამიტომაც აუცილებელია დახმარება რომელიც წერტილს დაუსვამს ყველაფერ ამას. ჩემი მოწოდებაა ვიყოთ ერთად დავეხმაროთ ბავშვებს და არ ვაგრძნობინოთ ინტეგრირებულ არასრულფასოვან ადამიანებად თავი. რადგანაც მათი მომავალი თქვენზეა დამოკიდებული.   <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8913787076881560611?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nonahttp://www.blogger.com/profile/06130369000712382673noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-9250369495674731232009-08-26T04:15:00.000-07:002009-08-26T04:23:20.294-07:00 დღე რომელსაც მოუთმენლად ველოდი, როგორც იქნა დადგა, დადგა ის ბედნიერი შაბათი რომელსაც ყოველ დღე ვითვლიდი და ვფიქრობდი რომ ის ადრე თუ გვიან დადგებოდა... დილით ადრე ფეხაკრეფით გავეშურე იქ სადაც ვიკრიბებოდით მივდიოდი და ვიცოდი თუ რა ხალისიანი დღე მელოდებოდა წინ, გზაში რომც გაგეჩერებინე და რაიმე გეკითხა, ვერც კი მოვიცლიდი რადგან მე ღრმად ვიყავი ბედნიერების ფიქრებში რომელსაც ასე იოლად ვერ გამოიტაცებდი თავს. როგორც იქნა ავტობუსის მოსვლის შემდეგ მალევე ჩავჯექი და გავეშურე იქ სადაც არნახული ზეიმი იქნებოდა. მივდიოდით და საოცრება იყო ის რომ ყველას სახეზე საოცარი სიხარული ელავდა და ყველა თითქოს რაღაცას უზარმაზარს ელოდა. შესვლისთანავე საოცრად იშლებოდა ზღაპრული ხედი: უზარმაზარი სასრიალოები, წყლით სავსე აუზები, მცხუნვარე მზე, და მონატრებული გართობა საერთო ჯამში არაჩვეულებრივი დრო გავატარეთ ბევრი ვითამაშეთ , ვისრიალეთ, გავერთეთ და მოშივებულებმა ახლა უკვე ბარ_ბურატინოსაკენ ავიღეთ გეზი, იქაც გემრიელი დრო გავატარეთ დაკარგა მოსვენებულებმაც და გარუჯულებმაც ახლა ბოტანიკური ბაღისაკენ გავეშურეთ. გზაზე რომ მივდიოდი ძალიან ნასიამოვნები ვიყავი დ არც კი წარმომედგინა ის რომ ყველაფერი ეს დასაწყისი იყო, რადგანაც ბოტანიკურ ბაღში სასიამოვნო ექსკურსიის შემდგომ და თვალუწვდენელი ბუნების წიაღში კარგი ქეიფიც გველოდებოდა, არც ის ვიცოდი თუ ექსკურსია ვიქტორინასთან იქნებოდა დაკავშირებული, რომელშიც ჯილდო ავიღე და ძალიან გახარებული ვიყავით ის საღამო მე და ანანო, რადგანაც ორივეს გვერგო ეს შესანიშნავი პრიზები, როგორც გამარჯვებულებს. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-925036949567473123?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nonahttp://www.blogger.com/profile/06130369000712382673noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-91573867937957473232009-08-26T04:01:00.000-07:002009-10-14T04:37:04.103-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sp5FKAIZw_I/AAAAAAAAABw/GGRMvaznLEE/s1600-h/tina.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sp5FKAIZw_I/AAAAAAAAABw/GGRMvaznLEE/s320/tina.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376811043263202290" /></a><br /><p>ბავშვთა სახლში ვიზრდები უკვე 12 წელი დაიწყო. შეიძლება ითქვას აქ გავიზარდე. პირველი, როცა, აქ ფეხს შეადგამ გგონია ვინმე არ მიგიღებს, გგონია დაგჩაგრავენ, მაგრამ მერე ხვდები რომ ეს ასე არ არის. და შენ მათთან ერთად ბავშვთა სახლის შემადგენელი ნაწილი ხდები . იძენ ბევრ მეგობარ გოგოსა თუ ბიჭს იზიარებ მათ ცხოვრების წესს და ხვდები რო უკვე მათ გარეშე არ შეგიძლია , რადგან უკვე ძალიან დამეგობრდი ან უკვე ვიღაც შეგიყვარდა. მე მაგალითად აქ, რო ვისწავლე ამდენს სახლში ვერ ვისწავლიდი, რადგან აქ უფრო მეტი პრივილეგიებია სწავლის მხრივ აქ ჩვენ რამე არ გვაკლია. აქ ყველა ერთმანეთის აზრს და დარიგებას ითვალისწინებს. ყოველ წელს საჩუქრები მოდის, ახალი წელი ჩვენთვის სრული ბედნიერებაა, რადგან ბავშვები ერთად ვიკრიბებით და სრული გართობა მაშინ იწყება ყველა ცეკვავს და მღერის დიდიც და პატარაც ( დირექტორი მასწავლებლები ძიძები და სტუმრები), აი მაგალითისთვის ბატონი ლევან ვარშალომიძე ყოველ ახალ წელს ჩვენთან ხდება დიდი სიხარულით რაც ჩვენთვის ძალიან სასიხარულოა. ვიტყოდი რომ ზოგს უკვე დაუმეგობრდნენ ჩვენი ბავშვები, ნელ-ნელა ხალხში გადიან და საზოგადოებას ეჩვევიან რაც ძალიან კარგია. ზოგი შეიძლება სახელისთვის აკეთებს, ამას, მაგრამ ზოგი იმისთვის აკეთებს რო ჩვენ გვასიამოვნოს და ოდნავ მაინც არ ვიგრძნოთ მარტოდ თავი. ჩვენი ბავშვები დადიან სხვადასხვა წრეებზე და სახლში მცხოვრები ბავშვებმა ძალიან კარგად მიიღეს ჩვენი ბავშვები და დაუმეგობრდნენ კიდეც რა თქმა უნდა უნდა მათ შორის მეც ვითვლები მაგრამ მე მეტნაკლებად რადგან არ მომწონს გაცნობები მაგრამ რატო არ ვიცი ვფიქრობ რო ალბათ იმიტომ რო მეგობრების ნაკლებობას არ ვგრძნობ და ამიტომ .  </p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-9157386793795747323?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>tinatinhttp://www.blogger.com/profile/02044527083773740074noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-82524520902352446952009-08-26T03:59:00.000-07:002009-10-14T04:38:46.206-07:00აკვაპარკში ძაან მაგარი დრო ვატარეთ ვისრიალეთ ვიცურავეთ და რა თქმა უნდა გავილურჯეთ კიდეც, იქ რამდენიმე საათი დავყავით და ძაან ნასიამოვნები დავრჩი. რა თქმა უნდა პირველად არ ვიყავი იქ მაგრამ ყველა სასრიალო არ მქონდა გამოცდილი, რადგან სიმართლე გითხრათ წყლის ძალიან მეშინია, რაც არ უნდა წელამდე  მწვდებოდეს, რა თქმა უნდა უნდა სასაცილოა გოგოს ჯარში წასვლა მინდა და წყლის მეშინია, მაგრამ რა ვქნა წყალს მირჩევნია ომში წავიდე წინა ხაზზე, იქ უფრო მშვიდად ვიქნები და წყნარად. ისე კარგი იქნებოდა ცურვა რო მცოდნოდა, იქნებ ასე შიში არ მქონოდა წყლის, მაგრამ გართობა მაინც შევძელი და თითო სასრიალოზე ჩავსრიალდი კიდეც. 3 საათზე წავედით და ვისადილეთ. სადილის შემდეგ წავედით ბოტანიკურ ბაღში, სადაც სიურპრიზი გველოდა. გიდის დახმარებით გავეცანით ბოტანიკურ ბაღში დარგულ ხესა თუ მცენარეს და რა თქმა უნდა თუ როდის და ვინ დააარსა ბოტანიკური ბაღი და საიდან იყო ჩამოტანილი ესა თუ ის ხე ან მცენარე შემდეგ გაითამაშეს ბავშვებმა დიდებთან ერთად რაც ძალიან სახალისო იყო. შემდეგ დადგა როგორც იქნა ნანატრი ვიქტორინის დროც. ბავშვები მონდომებით უსმენდნენ დასმულ კითხვებს და პასუხების გაცემაზე ერთმანეთს ასწრებდნენ რაც ძალიან სასიამოვნო საყურებელი იყო ბოლოს რამდენიმე გამარჯვებული დასაჩუქრდა. შემდეგ იქ ვისადილეთ და ამასობაში ჩვენი წასვლის დროც მოსულიყო ყველანი მოვიკრიბეთ ერთად და ავტობუსით დავიძარით ე. წ. სახლისაკენ ავტობუსში ერთი ამბავი იყო სულ სიმღერ–სიმღერით სიმღერით მივდიოდით ვინმეს რო მოესმინა მთვრალები ვეგონებოდით მერე ჩაგვაბარეს უფროსობას და ასე მხიარულად დასრულდა ჩვენი ერთი დღეც. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8252452090235244695?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>tinatinhttp://www.blogger.com/profile/02044527083773740074noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-64644485097966563502009-08-19T05:00:00.000-07:002009-08-19T05:02:18.207-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovpwAEdK6I/AAAAAAAAAG4/vDdmEGEqZ0I/s1600-h/IMG_6002.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovpwAEdK6I/AAAAAAAAAG4/vDdmEGEqZ0I/s320/IMG_6002.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371643991431130018" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-6464448509796656350?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-83994662142595058862009-08-19T04:51:00.001-07:002009-08-19T04:59:58.165-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sovow6nvw2I/AAAAAAAAAGw/NEc8ObKaKmM/s1600-h/IMG_6136.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sovow6nvw2I/AAAAAAAAAGw/NEc8ObKaKmM/s320/IMG_6136.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371642907636777826" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovowjULd6I/AAAAAAAAAGo/Qahe4neUZfU/s1600-h/IMG_6036.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovowjULd6I/AAAAAAAAAGo/Qahe4neUZfU/s320/IMG_6036.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371642901380691874" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovowB4M7sI/AAAAAAAAAGg/Z2umOzzQZGE/s1600-h/IMG_6004.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovowB4M7sI/AAAAAAAAAGg/Z2umOzzQZGE/s320/IMG_6004.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371642892404977346" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8399466214259505886?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-59479981777943823992009-08-19T04:48:00.000-07:002009-08-19T04:58:41.483-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sovo4eOf0ZI/AAAAAAAAABg/4ud68Zucm58/s1600-h/IMG_6113.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sovo4eOf0ZI/AAAAAAAAABg/4ud68Zucm58/s320/IMG_6113.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371643037453635986" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sovo33Txk8I/AAAAAAAAABY/Rk3Yqxj2dz4/s1600-h/IMG_6012.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sovo33Txk8I/AAAAAAAAABY/Rk3Yqxj2dz4/s320/IMG_6012.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371643027006788546" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sovo3cEhT0I/AAAAAAAAABQ/NnK5C9wRSRw/s1600-h/IMG_5990.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sovo3cEhT0I/AAAAAAAAABQ/NnK5C9wRSRw/s320/IMG_5990.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371643019695050562" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sovo20CyKGI/AAAAAAAAABI/XYINn3NW_0M/s1600-h/IMG_6056.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sovo20CyKGI/AAAAAAAAABI/XYINn3NW_0M/s320/IMG_6056.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371643008950347874" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sovo2atfFOI/AAAAAAAAABA/1RPa0zRqT10/s1600-h/IMG_6006.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/Sovo2atfFOI/AAAAAAAAABA/1RPa0zRqT10/s320/IMG_6006.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371643002150130914" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-5947998177794382399?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>tinatinhttp://www.blogger.com/profile/02044527083773740074noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-45813511386899735882009-08-19T04:22:00.000-07:002009-08-19T04:25:19.728-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/SovhEwubucI/AAAAAAAAAAw/Q_a83WyjIEk/s1600-h/Tiko.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/SovhEwubucI/AAAAAAAAAAw/Q_a83WyjIEk/s320/Tiko.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371634452484831682" /></a><br /><p></p><p>  <br />პირველ რიგში წასვლა ჯარში, იმიტომ მინდა,რომ, იქ უფრო წარმოვაჩენ საკუთარ ძალებსა და შესაძლებლობებს. შემეძლება გავიცნო ბევრი ადამიანი და ზოგიერთს დავუმეგობრდე. და თან გავიგო ყველაფერი, რაც მაინტერესებს ყველაზე ძალიან. იქ გასწავლიან, თუ როგორ უნდა გაიტანო ომის დროს თავი და თან დაიცვა სხვაც. მე ვფიქრობ, რომ ჯარზე ძლიერი პროფესია არ არსებობს მსოფლიოს მასშტაბით, რადგან, როცა ომია ან სამოქალაქო აჯანყებები, მაშინ სახელმწიფო დახმარებისთვის მიმართავს ჯარს. მე ვიტყოდი,რომ ჯარს უფრო მეტი ყურადღება სჩირდება ვიდრე სხვა დანარჩენს მით უმეტეს დღევანდელ დღეს, რადგან დღეს გვჩირდება ძლიერი ჯარი და ძლიერი ქვეყანა, რომ ჩვენ მშვიდად და წყნარად ვიცხოვროთ და რამის შიში არ გვქონდეს.<br />ჩემი მეგობრები მეუბნებიან: “რა გინდა ჯარში? მაინც მალე გათხოვდები და შენი ქმარი არ მოგცემს ჯარში წასვლის უფლებას და ტყუილად ოცნებობ.” მე ვფიქრობ, რომ სანამ ჯარში არ წავალ იქამდე არ გავთხოვდები მით უმეტეს, როცა არ მყავს შეყვარებული და არც ვფიქრობ მაინც ამაზე. დანარჩენს ცხოვღება გვიჩვენებს. ცხოვრება სასტიკია და დაუნდობელი დღეს ასე ხდება ხვალ რა მოხდება კაციშვილმა არ იცის, ამიტომ ის უნდა გააკეთო,რაც ცხოვრებაში დაგჩირდება და გამოგადგება. ცოტათი მაინც არ ღირს ოცნება მარტო, ცოტა უნდა გაექანო, რომ რამეს მიაღწიო მე ასე მჯერა მთავარია შენს თავში იყო დარწმუნებული, რომ შენ ამას შეძლებ. და გამოგივა მე ვფიქრობ, რომ გამიძნელდება, მაგრამ შევძლებ. <br /><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4581351138689973588?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>tinatinhttp://www.blogger.com/profile/02044527083773740074noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-80297569852795939422009-08-19T04:11:00.001-07:002009-08-19T04:40:16.486-07:00 <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovhrGcpkFI/AAAAAAAAAGI/GkJmxhvgHjI/s1600-h/es+aucileblad!!!.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovhrGcpkFI/AAAAAAAAAGI/GkJmxhvgHjI/s320/es+aucileblad!!!.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371635111150850130" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sovhqp_jpUI/AAAAAAAAAGA/BkaIQz5N3Zc/s1600-h/es.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sovhqp_jpUI/AAAAAAAAAGA/BkaIQz5N3Zc/s320/es.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371635103512634690" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovhqCrU81I/AAAAAAAAAF4/wkGa9iSBVKY/s1600-h/assaa.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovhqCrU81I/AAAAAAAAAF4/wkGa9iSBVKY/s320/assaa.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371635092958802770" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovhphtwS0I/AAAAAAAAAFw/HKx8ONXMwjY/s1600-h/aaaasasadsds.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovhphtwS0I/AAAAAAAAAFw/HKx8ONXMwjY/s320/aaaasasadsds.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371635084110613314" /></a><br />                                                                           <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-8029756985279593942?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-45900398580356877952009-08-19T04:06:00.000-07:002009-08-19T04:07:47.560-07:00მე ვარ ქ. ბათუმის შოთა რუსთავლის სახელობის #4 საჯარო სკოლის 9(2)კლასის მოსწავლე ნადარეიშვილი ნონა. მიყვარს ჰუმანიტერული საგნები, რომლებშიც მაქვს დიდი გამოცდილება და ნიჭი.ასევე მიტაცებს ტექნიკური საგნებიც, რამოდენმე ინტელექტუალურ თამაშში მაქვს აღებული პირველობის ხარისხის დიპლომი და სიგელი. ვარ ოპტიმისტი და რეალისტიც, მოვლენებს ვაფასებ რეალურად და აღვიქვამ მას ისე როგორც ის არის. თავისფალ დროს მიყვარს წიგნების კითხვა კომპიუტერთან მუშაობა და მეგობრებთან ურთიერთობა. მსურს გავხდე ჟურნალისტი,მაინტერესებს ყოველდღიური ინფორმაცია, ასევე მომწონს დეტექტივი მიყვარს აუხსნელი ფაქტების გამოძიება.დამოუკიდებლად ვქმნი სხვადასხვა ჟანრის ნაწარმოებებს და ლექსებს. ყოველდღიურობასთან ერთად მაქვს რწმენა რომ “შევძლებ”.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4590039858035687795?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nonahttp://www.blogger.com/profile/06130369000712382673noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-2038349701743409662009-08-19T03:31:00.001-07:002009-08-19T04:39:34.143-07:00<p></p><p> <br /></p><p>                                                                ანანო და გულჩინი</p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovcazoZ9ZI/AAAAAAAAAE4/srtHHbAlu5Y/s1600-h/IMG_6089.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovcazoZ9ZI/AAAAAAAAAE4/srtHHbAlu5Y/s320/IMG_6089.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371629333663839634" /></a>                                         <br /></p><p>                                                  ნადია, ნონა, ანანო და გულჩინი                  </p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovcaUCjugI/AAAAAAAAAEw/3_hobX1UKq4/s1600-h/IMG_6100.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 307px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovcaUCjugI/AAAAAAAAAEw/3_hobX1UKq4/s320/IMG_6100.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371629325183597058" /></a>                                                              <br /></p><p>                                                                   ანანო და ნადია</p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sovad9rw7cI/AAAAAAAAAEo/ftwBs_ajUg4/s1600-h/IMG_6094.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sovad9rw7cI/AAAAAAAAAEo/ftwBs_ajUg4/s320/IMG_6094.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371627188878634434" /></a>                                                  </p><p>                                                  ანანო, გულჩინი, ცისნამი და ნადია<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovadqDeTuI/AAAAAAAAAEg/MojjXYPMuZc/s1600-h/IMG_6084.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovadqDeTuI/AAAAAAAAAEg/MojjXYPMuZc/s320/IMG_6084.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371627183609368290" /></a>                                              </p><p>                                             ცისნამი, გულჩინი, ანანო ( მარჯვნივ ნადია)<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovadM1FaUI/AAAAAAAAAEY/-dPFmMgpm6k/s1600-h/IMG_6077.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovadM1FaUI/AAAAAAAAAEY/-dPFmMgpm6k/s320/IMG_6077.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371627175764388162" /></a>                                                  </p><p>                                                ცისნამი, გულჩინი, ნონა, ანანო და ნადია<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovaciqTtnI/AAAAAAAAAEQ/3nItLj9PkCU/s1600-h/IMG_6051.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovaciqTtnI/AAAAAAAAAEQ/3nItLj9PkCU/s320/IMG_6051.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371627164444898930" /></a>                                               </p><p>                                               ცისნამი, ნონა, გულჩინი, ანანო და ნადია  <br /></p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovacJ_zh1I/AAAAAAAAAEI/oe5YMt0Th8c/s1600-h/IMG_6044.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovacJ_zh1I/AAAAAAAAAEI/oe5YMt0Th8c/s320/IMG_6044.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371627157824178002" /></a><br /><p>                                                       </p><p>                                                 ცისნამი, ანანო, გულჩინი და ნონა<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovXu1Fk6zI/AAAAAAAAAD4/9R_xSG2QczQ/s1600-h/IMG_6028.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovXu1Fk6zI/AAAAAAAAAD4/9R_xSG2QczQ/s320/IMG_6028.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371624180093872946" /></a>                                                       </p><p>                                                        ანანო, გულჩინი და ნონა<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovXuZd5FlI/AAAAAAAAADw/NAtt9OacAak/s1600-h/IMG_6023.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovXuZd5FlI/AAAAAAAAADw/NAtt9OacAak/s320/IMG_6023.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371624172679665234" /></a>                                                         </p><p>                                                           ნონა, ნადია და ანანო<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovXt9hf2WI/AAAAAAAAADo/sWSCqDtkZUY/s1600-h/IMG_6020.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovXt9hf2WI/AAAAAAAAADo/sWSCqDtkZUY/s320/IMG_6020.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371624165178595682" /></a>                                                          </p><p>                                                      თინა, ნონა, ანანო და ნადია<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovXtViISPI/AAAAAAAAADg/UT6RqHg7V24/s1600-h/IMG_6019.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovXtViISPI/AAAAAAAAADg/UT6RqHg7V24/s320/IMG_6019.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371624154443827442" /></a>                                        </p><p>                                       თინა, ნონა, ანანო და ნადია( უკანა ფონზე მებაღე)<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovWwLfmzlI/AAAAAAAAADY/S77PCfR0OB8/s1600-h/IMG_6018.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovWwLfmzlI/AAAAAAAAADY/S77PCfR0OB8/s320/IMG_6018.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371623103776869970" /></a>                                                             </p><p>                                                         თინა, ნონა, ანანო, ნადია<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovWvpnO6KI/AAAAAAAAADQ/tPYpMTrFvr0/s1600-h/IMG_6017.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovWvpnO6KI/AAAAAAAAADQ/tPYpMTrFvr0/s320/IMG_6017.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371623094682052770" /></a>                                                </p><p>                                                      ნადია, ნონა, ანანო და თინა <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovWvLi0CMI/AAAAAAAAADI/8BcQ4ieOuxc/s1600-h/IMG_6016.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovWvLi0CMI/AAAAAAAAADI/8BcQ4ieOuxc/s320/IMG_6016.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371623086610450626" /></a>                                                                </p><p>                                                         ნადია, ანანო, ნონა, თინა<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovWunrQVhI/AAAAAAAAADA/h6W2F77OTg4/s1600-h/IMG_6015.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovWunrQVhI/AAAAAAAAADA/h6W2F77OTg4/s320/IMG_6015.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371623076982183442" /></a>                                                          </p><p>                                                    </p><p>                                                   ნონა, ანანო, ნადია და მებაღე<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovWuNlWpeI/AAAAAAAAAC4/zBOsQqnOUbc/s1600-h/IMG_6013.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovWuNlWpeI/AAAAAAAAAC4/zBOsQqnOUbc/s320/IMG_6013.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371623069978109410" /></a>                                                         </p><p>                                                                  ნადია და ანანო<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovVl51NpaI/AAAAAAAAACw/MlCm3cZPAnA/s1600-h/IMG_6003.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovVl51NpaI/AAAAAAAAACw/MlCm3cZPAnA/s320/IMG_6003.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371621827725338018" /></a>                                                                </p><p>                                                                 ანანო და ნონა<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovVlbUTunI/AAAAAAAAACo/pd3FXmN55gY/s1600-h/IMG_5999.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovVlbUTunI/AAAAAAAAACo/pd3FXmN55gY/s320/IMG_5999.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371621819534260850" /></a>                                                                  </p><p>                                                                  ანანო და ნადია<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovVk20lVhI/AAAAAAAAACg/NLjECLHnREU/s1600-h/d.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovVk20lVhI/AAAAAAAAACg/NLjECLHnREU/s320/d.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371621809737520658" /></a>                                                         </p><p>                                                         გულჩინი, ანანო და ნადია<br /></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovVkWvqw6I/AAAAAAAAACY/0H--NVtCfbQ/s1600-h/annn.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovVkWvqw6I/AAAAAAAAACY/0H--NVtCfbQ/s320/annn.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371621801126970274" /></a>                                                    </p><p>                                                 ნონა, ანანო, ნადია, ცისნამი, გულჩინი<br /></p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovVkBMLGOI/AAAAAAAAACQ/KpZTsTt7RTM/s1600-h/aaaa.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovVkBMLGOI/AAAAAAAAACQ/KpZTsTt7RTM/s320/aaaa.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371621795340949730" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-203834970174340966?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-23421847267007166432009-08-19T03:28:00.000-07:002009-08-19T03:43:05.312-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0DUUJ4aw5bY/SovV5HDcJ1I/AAAAAAAAAAM/tQ87WsKgtNM/s1600-h/nona.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 115px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0DUUJ4aw5bY/SovV5HDcJ1I/AAAAAAAAAAM/tQ87WsKgtNM/s400/nona.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371622157692184402" /></a><span><span></span></span><span><span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-2342184726700716643?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>nonahttp://www.blogger.com/profile/06130369000712382673noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-8338631373577120912009-08-19T03:22:00.000-07:002009-08-19T04:47:06.105-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/SovmJpK2V4I/AAAAAAAAAA4/wPLjigUoHSI/s1600-h/DSCF3342.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_5MCCaM9fVqs/SovmJpK2V4I/AAAAAAAAAA4/wPLjigUoHSI/s320/DSCF3342.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371640033914017666" /></a><br /><br /><p>ყოველთვის ვიყავი და ვარ გატაცებული ჯარით, პოლიციით და რა თქმა უნდა დაცვის პოლიციით, თუნდ საზღვაო იყოს და თუნდ სახმელეთო, რადგან ორივეს თავისებური ხიბლი და თავდაცვითი ფორმა აქვს და ორივე ემსახურება ქვეყნის და ადამიანების კეთილდღეობას.გამეხარდა რომ წავიდოდით და ვნახავდით თუ როგორ მუშაობენ საზღვაო პოლიციელები და ამასთან მათთან ერთად გავიდოდით გემით ზღვაში, მოკლედ ჩემს სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა, რადგან პირველად ჩემს ცხოვრებაში ვჯდებოდი გემზედა ისიც სამხედრო იყო. ამას ჩემს ცხოვრებაში ვერც წარმოვიდგენდი. ერთი სული მქონდა, როდის მოვიდოდა დრო წასვლის. დროს ვითვლიდი,შეიძლება წამებს და წუთებს არა, მაგრამ საათებს მაინც. აი წავედით და როგორც იქნა მივედით. იქ გემზე ასვლამდე პატარა ლექციებიც მოვისმინეთ და რავარც იქნა ავედით გემზე. ბოლოსდაბოლოს დამთავრდა დამცავი ჟილეტების მორგება და გემმა ნელ-ნელა დაიწყოზღვის ტალღების გაპობა. ჩემი მოლოდინიც ორმაგად გამართლდა იქ ყველაფერი ვნახე, რაც მაინტერესებდა პირველი იყო იარაღები კალაშნიკოვის, და ერთი მუხა, იყო რაციები, დანები და სხვა თავდამცავი საშვალებები ბრონის ჟილეტის ჩათვლით. გემი ყველაზე მაგარი გამოგონებაა, რაც ადამიანის ხელმა შექმნა, რა თქმა უნდა ვერტმფრენის შემდეგ. გემით სეირნობისას ისეთი შეგრძნება მქონდა თითქოს ზღვის ზედაპირზე დავსრიალებდი, თითქოს ზღვა არ მძირავდა და თან თავი სიზმარში მეგონა, ვერ წარმომედგინა თუ ოდესმე გემზე დავჯდებოდი. ეს იყო ყველაზე მაგარი გასეირნება ჩემს ცხოვრებაში, რომელიც არასდროს დამავიწყდება. ეკიპაჟის წევრებიც ყველანაირად ცდილობდნენ იმას რომ ჩვენ კარგათ გვეგრძნო თავი და კარგათ გამოსდიოდათ კიდეც. დიდი მოთმინებით ადევნებდნენ თვალს ჩვენს აქეთ-იქით ხტუნვას. მაგარი იყო გემის რულთან ჯდომა და მისი მართვა რა თქმა უნდა მძღოლის დახმარებით. მე მინდა მადლობა გადავუხადო ყველას ასეთი ყურადღებისთვის.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-833863137357712091?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>tinatinhttp://www.blogger.com/profile/02044527083773740074noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-76370018783077127722009-08-19T03:09:00.000-07:002009-08-19T03:13:29.404-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovQHcgPO4I/AAAAAAAAACI/WaJB0UW-IaY/s1600-h/IMG_6135.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovQHcgPO4I/AAAAAAAAACI/WaJB0UW-IaY/s400/IMG_6135.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371615806898518914" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovQGqNEbGI/AAAAAAAAACA/C6R1QWHbv2I/s1600-h/kkk.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovQGqNEbGI/AAAAAAAAACA/C6R1QWHbv2I/s400/kkk.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371615793396345954" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovQGWoHGPI/AAAAAAAAAB4/98bFDhSunZ0/s1600-h/IMG_6127.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovQGWoHGPI/AAAAAAAAAB4/98bFDhSunZ0/s400/IMG_6127.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371615788141058290" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovQF2AvqvI/AAAAAAAAABw/GGcxSAjKrg4/s1600-h/IMG_6098.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovQF2AvqvI/AAAAAAAAABw/GGcxSAjKrg4/s400/IMG_6098.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371615779386010354" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-7637001878307712772?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-44705497043308812882009-08-19T03:06:00.001-07:002009-08-19T10:52:55.825-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sow76wnJrlI/AAAAAAAAAHA/syf027p6L6E/s1600-h/IMG_2102.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/Sow76wnJrlI/AAAAAAAAAHA/syf027p6L6E/s320/IMG_2102.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371734336213724754" /></a><br /><br /><br />თქვენს წინაშეა 14 წლის გოგონა, რომლის შესახებ ჯერ არაფერი გსმენიათ, მაგრამ დარწმუნებული ვარ არ დაგავიწყდებათ ამბიციური გოგონა დიდი თვალებითა და პატარა ცხვირით, რომელსაც მიზნად აქვს დასახული დიდი მომავალი...<br /><br />მე ვარ ანანო იაშვილი, დავიბადე მოსკოვში, ვცხოვრობ ბათუმში, გადავედი მეათე კლასში. ძალიან მინდა გამოვიდე ჯურნალისტი, ვისწავლო გერმანიაში... ამ სურვისლის შესასრულებლად და მიზნის მისაღწევად კი აქტიურად ვიბრძვი.<br /><br />რაც შეეხება პიროვნულ თვისებებს, ვარ მებრძოლი ხასიათის, ამასთანავე ძალიან მეგობრული ვარ, ყველასადმი კეთილი... ვცდილობ ყველასთან კარგი ურთიერთობა მქონდეს. არ მიყვარს უსამართლობა, ვერ ვიტან უხეშებს და მოურიდებლებს, არ მიყვარს რდესაც ვიღაცა რაღაცას მიკრძალავს...<br /><br />მიყვარს თავისუფლება და ვფიქრობ, რომ თუ ხარ თავისუფალი, ყველანაერი გაჭირვება არაფრად მოგეჩვენება.... <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4470549704330881288?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-1803771213886125722009-08-19T03:05:00.000-07:002009-08-19T04:38:25.657-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovkKs3BsPI/AAAAAAAAAGY/oDatOeUcl78/s1600-h/IMG_6056.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7P5XmczZZAk/SovkKs3BsPI/AAAAAAAAAGY/oDatOeUcl78/s320/IMG_6056.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371637853061230834" /></a><br />მე ვარ ადამიანი ამავე დროს ვარ ძაან მშვიდი, წყნარი და აუღელვებელი ანუ გაწონასწორებული ადამიანი.<br />ვთვლი რომ შემიძლია გავაკეთო ისე რომ სხვა გამოვიყვანო წყობილებიდან და მე ამით დიდ სიამოვნებას ვღებულობ. მიყვარს კარატე დაყველა რაც ჩხუბს შეეხება მიუხედავად იმისა რომ მე არ დავდივარ და იმედია მომავალში ვივლი.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-180377121388612572?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-47007744058805555802009-08-19T03:04:00.000-07:002009-08-19T03:05:17.008-07:00მე ვარ ნადია ვინოგრადსკაია,ვარ 15წლის, ვსწავლობ მე 20 საჯარო სკოლაში გადავედი მე–9 კლაში,ძალიან მინდა ვისწავლო ინგლისური ენა,მათემატიკა და კომპიუტერი.მიყვარს ცეკვა,სიმღერა,ფეხბურთი და სხვა გართობა.მე მინდა გამოვიდე მოცეკვავე,ეს ჩემი სურვილია,ასევე მინდა გამოვიდე ჟურნალისტი.მე მიყვარს ყველა ფერი,მაგრამ განსაკუთრებით მიყვარს თეთრი და ცისფერი.ჩემი საყვარელი ქალაქია ბათუმი,იმიტომ რომ ძალიან ლამაზი ქალაქია და მე იქ ვცხობრობ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-4700774405880555580?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4015206829901258855.post-13511384085180011542009-08-19T03:03:00.000-07:002009-08-19T03:04:41.106-07:00თქვენ იმყოფებით ბლოგზე "თავისუფელების ტალღები", რომელიც შექმნილია ჩვენს მიერ. ჩვენ ვართ – ნადია, თინი, ნონა, გულჩინი, ანანო და ცისნამი. <br />ბლოგზე წაიკითხავთ ჩვენს შესახებ. ვინ ვართ, სად ვცხოვრობთ და რას ვაკეთებთ. <br />იმედია ეს თქვენთვის საინტერესო იქნება. <br />დროებით!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4015206829901258855-1351138408518001154?l=tavisufalizona.blogspot.com' alt='' /></div>ზღვა...http://www.blogger.com/profile/17105027867860788556noreply@blogger.com0