eqvskursia msxaltashi

შაბათს როდესაც მივედით გაზეთ ბათუმელების ოფისში ნინო გაბუნია დაგვხვდა. იქ ცოტა ხნის შემდეგ გვითხრა. რომ ხვალ მივდივართ მსხალთაშიო, ჩვენ ყველას ძალიან გაგვიხარდა. როდის გათენდებოდა ერთი სული გვქონდა სახლში რომ ავედით 2 საათში მოვიდა მზია და ანანო და გადაიღეს კონო მე თითქმის ყველა მომენტში ვმონაწილეობდაი. კიდევ გამოვხატეთ ჩვენი ემოციები და თუ როგორ გვიხაროდა მსხალთაში წასვლა მე არასოდეს არ ვიყავი ცხალთაში ნამყოფი სიმართლე რომ ვთქვა არასოდეს არ მქონდა მოსმენილი ცხალთა სახელი . როდესაც გათენდა დილა. დავიწყეთ მომზადება და ველოდებოდით 10 საათს როდის მოვიდოდა რომ წავსულიყავით მსხალთაში. როგორც იქნქ მოვიდა 10 საათიც და გამოჩნდა დიდი ავტობუსი შემოვიდა ეზოში გააჩერა და ბავშვები ჩამოვიდნენ ჩვენთან ერთად #2 სკოლის ბავშვებიც იყვნენ და ძალიან კარგი დრო გავატარეთ იმ ბავშვებთან. განსაკუთრებით ღოღობერიძესთან ერთად რომ დაიწყო წასვლისა ლაპარაკი დაამთავრა რომ ჩამოვედით ბათუმში. ძალიან იუმორის გრძნობით სავსე გოგოა ჩვენთან ერთად თემურ კახიძეც იყო მასთან ძალიან ბევრი სურთები გადავიღე და ეს ძალიან მიხარია კიდევ ნიასთან ნინო დეიდა შვილთან ერთად გადავიღე სურათები მოკლეთ ძალიან კარგი დრო ვგავტარეთ ყველამ სანამ ცხალთაში ავიდოდით ჩანჩქერზე ვიყავით ავტობუსი რომ გაჩერდა მე მეძინა და არაფერი არ გამიგია თინიკო და ქრისთინ მაღვიძებდნენ მაგრამ ამაოთ სანამ არ დამართყეს სახეში იქნამდე არფერი არ გამიგია ჩასვლისას ნინომ მოგვცა ყველას ყუთებით საჭმელი იქ პატარა სახლივით იყო იქ შევედით და ვჭამეთ შემდეგ რომ დავამთავრეთ ჭამა ჩანჩქერში შევედით ძალიან ბევრი სურათები გადავიღე მართლა და მე ამით ძალიან კმაყოფილი ვარ რადგანაც ნინომ დაგვპირდა როდესაც დავამთავრებთ ჩვენს ეთაპსო მერე ყველას დაგირიგებთ დისკებსო და შიგნით ყველა სურატი და ფილმი იქნება ჩაწერილიო მეც ძალიან მიხარია რადგანაც გავიხსენებ ჩემ და ჩემ მეგობრებთან კარგ გატარებულ წუტებს საათებს წამებს და დღეს. შუახევში რომ ამოვედიტ აკადემიის წინ იყვნენ ყველა ბიჭები რომ შევხედე გული გამისკდა და გულში გავიფიქრე შუახევში მარტო ბიჭებს აკეთებენ მეთქი ცოტა ხნით შევისვენეთ და ჩამოვედით ავტობუსიდან ართმა ჭკვიანმა მითხრა დარჩი ჩვენთანო მე ვუთხარი რა ჭკვინი ხარ მეთქი მერე მითხრა მასე ტატომ მელაპარიკებიო მე ვუთხარი წადი საქმე არ გაქვს მეთქი და მითხრა იზვინიო მე გულში გავიფიქრე რაცხა რუსული იცის მეთქი მე დამახარჯა. მერე ავედით ავტობუსში და თამაძი მითხრა რო ტუ გინდა დაგთოვებთო მე ვუთხარი დიდი მადლობა შემოთავაზებისათვის მეთქი და გავნაგრძე შემდეგ ძილი მერე როგორჩ იქნა ჩავედით მსხალთაში ავტობუსიდან ჩამოვედით რომ გავხედე ბუნებას მართლაც კარგი ბუნება იყო შემოდგომის ფერი ჰქონდა მიცემული ხეებს ჩავედით ეკლესიაში ტავძე მოვიხურე და რომ შევდიოდი კაცმა მითხრა გადი გარეთო მე ვუთხარი რატომ მეთქი იმიტომ რო შარვალი გაცვიაო გამოვედი და ჩავედი ეკლესიის გვერდზე იყო პატარა ბილიკი და ჩავედი და დავწექი ჩამოვიდა გულჩინი და არ მომასვენა იმდენი მელაპარაკა რომ ამიყოლია ლაპარაკით და მერე ვეღარ მაჩერებნენ მერე ცისნამის მონათვლა რომ დაიწყო მე გულჩინი ნინო ნათია და ქეთი დავრჩით გარეთ იმითომ რომ ყველა შარვალი გვეცვა ამით ვიხელთეთ დრო და ძალინ ბევრი სუტრატები გადავიღეთ მე ტაჭკაზე გადავიღე სურათი და მეძახოდნენ გოგოები რომ სოფლელი გოგო ხარო მერე ეკლესიის ზართან გადავიღე სურთებიმე და გულჩინითან ერთადაც გადავიღე კიდევ ეკლესიის კიბეებზე ვიყავიტ და იქ გადავიღეთ მიკლეთ ძალიან ძალიან კარგი დრო ვატარეთ ყველამ მე ძალიან დიდი მადლობას ვუხდი ნინო გაბუნიან თემურ კახიძეს და მზია ამაღლობელსაც და კიდევ ბათუმის მერიას მართლაც რომ კარგი მოსაგონად დაგვრჩება ეს ექვსკურსია . კიდევ ვიყავით თამარ მეფის ხიდზე პირველათ ვნახე ჩემი თვალით თამარ მეფის ხიდი არასოდეს არ დამავიწყდება ღოღობერიძეს როგორ ეშინოდა ხიდზე ამოსვლა რადგანაც დიდი ხიდი იყო და იმიტო წამოსვლის დროს გავერთედ მაგრად სირბილშიც კითხვებშიც და ლექსებშიც და სიმღერებში თან მივიღეტ პრიზები ბოლოს ლექსებში იყო შეჯიბრება ლექსი უნდა ყოფილიყო საქართველოსთან დაკავშირებით და პატრებელი უტიოტული უნდა ყოფილიყო 1 ტქვა ნადიამ 2 მე 3 ტამუნამ და გათამაშებაში იყო თმის დასასწორEBუტო და გამარჯვებული გვახლდა ტამუნა მე გამიხარდა მაგრამ სიმართლე რომ ვთქვა სულ ცოთათი გული დამწყდა მაგრამ ეგ არაფერია სამაგიეროდ ძალიან კარგი დრო და მოგონებები დამრჩა მსხალთიდან მერე სასულიეროშიც ვიყავით შესულები ვილოცეთ და წამოვედიტ . რო მოვდიოდით გზაზე შეგვხვდა ბოძები რომაა და აწერია ეს სოფელია და ერტ ბოძზე ეწერა ჭინკაძეების სოფელი და ისეთი ჩაბნელებული იყო რომ ვთქვი აქ მემგონი მრთლა ჭინკები ცხოვრობენ მეთქი მარტო ჭინკაძეები იყოპ ჩაბნელებული და დამარჩენი ყველა სოფელი იყო განათებული. რომ ჩამოვედით დავემშვიდობეთ ყველას და ავედით სახლში ისე მაგარი გაბრუებული ვიყავი რომ გადავთვალე 12 საათი გამოვიდა ჩვენი ექვსკურსია მაგრამ რაც კარგი იყო მართლა რომ ყველაფერი იყო ძალიან კარგი მე ამ ექვსკურსიით ძალინ კმაყოლი დავრჩი საჭმელად რასაც ქვია რომ ხაჭაპური იყო მემგონი 6-7 ნაირი მართლაც ბევრი იყო მე კიდევ ერთხე მადლობას ვუხდი.........
1) ნინო გაბუნია 
2) თემურ კახიძე
3) მზია ამაღლობელი 
4) ბატუმის მერია
მართლა დიდი მადლობა რომ ამ პროეკთში მიგGვაღებინეს მონაწილეობა და მიგვიწვიე მართლაც ვისწავლე რაც ესაჭიროება HGჟურნალისტობს და მე საერთოდ მინდოდა პატარეობიდან მინდა 2 პროფესია 1) ფარმაცევტი 2) ჟურნალისტობა მე ერთი პროფესია ვისწავლე მაგრამ ფარმაცეტული ჯერ არაფერია მართალია 7 კლასელი ვარ მაგრამ მართმა ძალინ მინდა რომ ვისწავლო მაგრამ ჯერ არაფერი არ ჩანს მაგრამ ვნახოთ რა იქნება.
მადლობა
ყველაფრისათვის რაც ჩვენთვის გააკეთ 
  მ ა დ ლ ო ბ ა  
ნუნუკა ბალაშვილი!  
  7 ნოემბერს მოვედით გაზეთ ბათუმელებში და გვითხრეს რომ ხვალ მივდივართ ექსკურსიაზე სხალთაში ჩვენს სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა ერთი სული მქონდა როდის გათენდებოდა რომ წავსულიყავით. როგორც იქნა გათენდა მე ადრე ავდექი და მოვემზადე, მოვიდა 10 საათი და მოვიდნენ ჩვენ ჩავჯექით ავტობუსში და წავედით. ავტობუსში ძალიან ვიმხიარულეთ ზოგი ცეკვავდა ზოგი კი მღეროდა, ჯერ დავათვალიერეთ ჩანჩქერი იქ ძალიან ბევრი სურათები გადავიღეთ შემდეგ გეზი ავიღეთ თამარ მეფის ხიდისაკენ იქ გიდმა ისაუბრა თამარ მეფის შესახებ ჩვენ ძალიან გულდასმით ვუსმენდით რათა შემდეგ დაგეგმილი იყო კონკურსი ამის შემდეგ ჩვენ წავედით სხალთაში ძალიან დიდი გზა გვქონდა გასავლელი ჩვენ გვინდოდა რომ მალე ჩავსულიყავით ჩვენთან ერთად იყვნენ წამოსულები მე-2 საჯარო სკოლა თემურ კახიძე ძალიან მომეწონა ბუნება შემდეგ გავჩერდით ძალიან ლამაზ ბუნებაში და იქ ვისადილეთ მინდა შემთხვევით ვისარგებლო და დიდი მადლობა გადაუხადო კაფე ცეროდენას. როდესაც მივირთვით შემდეგ წავედით სხალთაში თან მოგვატყუეს რომ 5 წუთში მივალთ არადა 7 კილომეტრი გვქონდა გასავლელი. ხულოში ძალიან ცუდი გზები იყო ძალიან მეშინოდა ასე მეგონა რომ გადავარდებოდით როდესაც მივედით კი ამოვისუნთქე რომ მშვიდობით მივედით. შემდეგ თავი მოვიყარეთ რათა გიდს უნდა აეხსნა საიდან წარმოიშვა სხალთა . ამის შემდეგ ბავშვთა სახლის აღსაზრდელი მოინათლა ამ დროს სანამ ცისნამი ინათლებოდა გოგონები სურათებს იღებდნენ ზოგი კი თამაშობდნენ . სხალთიდან როდესაც წამოვედით უკვე ღამდებოდა ყველანი მხიარულად იყვნენ როდესაც ცოტათი ქვემოთ ჩამოვედით იქ შევჩერდით და ვისაუზმეთ ამის შემდეგ შეჯიბრება იყო უნდა გვერბინა სკუპისკუპით ყველანი ისე დარბოდა რომ სიცილს ვერ ვიკავებდი ამის შემდეგ იყო საზრიანი კითხვები რის შედეგადაც გამოვლინდებოდა გამარჯვებული და დააჯილდოებდნენ . ჩვენ ყველა თავს ვიჭყლეტდით რათა გამოგვეცნო როდესაც დამთავრდა ეს ღონიზიება შემდეგ დაიწყო დაჯილდოვდება ჩვენ გვქონდა ერთი სურპრიზი თემურ კახიძეზე რომელიც გადავეცით და მადლობა გადაუხადეთ ყველაფრისთვის მას ძალიან გაუხარდა . ამის შემდეგ წამოვედით ბათუმში . ყველანი ისეთი დაღლილები იყვნენ რომ ვინმეს ხმა არ ისმოდა მე დამეძინა მერე გამომაღვიძეს რათა უნდა გვენახა ხიჭაურის უნივერსიტეტი ძალიან დაღლილი ვიყავი როდესაც ჩამოვედით ბათუმში დაახლოებით 10 საათი იქნებოდა და ბავშვთა სახლში როდესაც მივედით ერთი სული მქონდა როდის დავიძინებდი . ყველას დავემშვიდობეთ და დიდი მადლობა გადავუხადეთ დიდი მადლობა მინდა გადაუხადო საკრებულოს წევრს თემურ კახიძეს და ტურიზმის თავმჯდომარეს თემურ დიასამიძეს ეს დღე ასე ლამაზად რომ გაგვატარებინა მე არასდროს დამავიწყდება ეს უმშვენიერესი დღე.  

2008 წლის 7 აგვისტოს შესახებ ცარიელი სახლები და მეომრები

 როცა გვითხრეს რომ ჩვენ დაპატიჟებულები ვიყავით კინო თეატრ თბილისში თან დასძინეს რომ თემა იქნებოდა წმინდა ანდრიას ჯვარი გამიხარდა რადგანაც მქონდა რამდენჯერმე ნაყურები. ახლაც ვიფიქრე რომ თემა იქნებოდა წმინდანის შესახებ, ხოლო როცა მივედით და დაიწყო გამოჩნდა სათაური ცარიელი სახლები. მაშინ მივხვდი რომ ეს წმინდანებს კი არა გმირებს ეხებოდა ეს თემ აიმ გმირებს რომლებიც ომის დროს დაიღუპნენ, ხოლო სანამ დაიწყებოდა მანმადე დააჯილდოვეს რეჟისორები როცა გამოაცხადეს რომ იქ იმყოფებოდნენ დაღუპულ გმირთა შვილები და მათ დასაჯილდოებლად იწვევდნენ, ისეთი როცა დავინახე დაღუპულ გმირთა პატარა მომავალი ვაჟკაცები ადიოდნენ რომ სცენაზე თან ჯარის ფორმები რომ ეცვათ ტანში ჟრუანტელმა დამიარა ყველა ფეხზე წამოვდექით და ტაშს ვუკრავდით მათ დაჯილდოებას. ხოლო შემდეგ ჩართეს ფილმი მათ აჩვენეს როგორ იხოცებოდნენ ქართველები და როგორ ბომბავდნენ გორს იყო სამი ძმის ამბავი სამივეს ჰქონდა ბევრი მედლები იმ სამი ძმიდან ყველაზე ცოტა მედლები ჰქონდა პატარა ძმას მაგრამ ომის შემდეგ როცა მას მიანიჭეს გმირობის მედალიო მან ჩამოიტოვა ძმების მედლები უკან, კიდევ იყო ორი ძმის ამბავი რომლებიც მოღვაწეობდნენ ჯარში ისინი იყვნენ ერთ ბრიგადაში ხოლო ომის დროს დაიღუპა ერთი ძმა რომელსაც მიანიჭეს გმირობის სიგელი ხოლო უმცროსი ძმის ასავალ დასავალი არავინ იცის ღმერთმა ქნას და ცოცხალი აღმოჩნდეს და დაუბრუნდეს ოჯახის წევრებს რადგანაც ცოტათი მაინც შეუმსუბუქოს მათ ტკივილი, შემდეგი თემა იყო მეომრები. ყვებოდნენ ჯარის კაცები თავის ამბებს რაც გადახდათ თავს ერთ-ერთმა თქვა რომ გაფრთხილებულები იყვნენ რომ ცეცხლი არ უნდა გაეხსნათ ერთი რაზმისთვის ეგენიც დაემორჩილნენ მაგრამ სწორედ იმ რაზმისგან მიიღეს ძლიერი დარტყმა სწორედ მაშინ დაკარგეს ერთი გმირი. ხოლო შემდეგ აჩვენეს ერთ-ერთი გმირის შვილი რომელმაც თქვა რომ მას ეუბნებიან ბავშვები ჩემი მამა დიდი და უკეთესიამაგრამ მათ ეს ბავშვი ასე პასუხობს ჩემი მამა დიდი და უკეთესია რადგანაც ის გმირია ამის გაგონებაზე ტანში ჟრუანტელმა დამიარა. ხოლო როცა დამთავრდა ეს ფილმები ყველა ანატირები ჩანდა მართლაც რომ არ აგტირებოდა ან ერთი ცრემლი mainc არ გაგემეტებინა ამ გმირებისთვის მითუმეტეს უყურებ შენს სამშობლოს როგორ ბომბავენ მტრები შენ მაშინ უგულო ყოფილხარ და ამ ქვეყანაზე საკუთარი თავის გარდა არავინ გაინტერესებს

ეს დღე არ დამავიწყდება

30 -სექტემბერს ძალიან ცუდ ხასიათზე ვიყავი და ვფიქრობდი რა გამეკეთებინა რო ხასიათი გამომესწორებინა მაგრამ, ჩემდა გასაკვირად რეკავს ტელეფონი დავხედე და ვხედავ წარწერას დედა სიხარულით ვუპასუხე დედამ მითხრა ხვალ სახლში წაგიყვანთ და გაემზადეთ მე ვუთხარი ნინო უნდა წამოვიყვანო გაემზადეთო გინდათ , ვერ ავწერ იმ სიხარულს რაც მაშინ ვიგრძენი, მაშინვე გავიქეცი ნინოს სანახავად, ნინოსაც გაუხარდა დავწერეთ განცხადება და დირექტორს ვთხოვე ნინო ჩემთან გამოეშვა დირექტორმა მითხრა სასწავლო ნაწილსაც უთხარით , მოკლედ თანხმობა მივიღეთ დ სკოლაში გავაფრთხილეთ დირექცია და მასწავლებლები წამოვედი მოვემზადეთ და ამასობაში მანქანაც მოვიდა და წავედით სახლში. 2 ოქტომბერს დაბადების დღე მქონდა დილიდანვე მზადება დავიწყეთ 3საათზე სტუმრებიც მოვიდნენ და ძალიან კარგად ვიმხიარულეთ, 22საათზე წავედით ბებოსთან იქაც გავერთეთ და 24საათზე წამოვედით სახლისაკენ თან გზაში ვფიქრობდით რა გაგვეკეთებინა რო სამახსოვროდ დაგვრჩენოდა, ჩემმა დამ თინიკომ მოიფიქრა ნათლიას ვუმღეროთ სერენადა, მართლაც დავიწყეთ გზაზე მზადება მთელი ქუჩა სახლში მისვლამდე ჩვენ გვისმენდა როგორც, იქნა მივედით ნათლიასთან, ჩუმათ შევიპარეთ ერთრიგად მოვეწყვეთ და დავიწყეთ სერენადა, ნათლია აღტაცებული იყო როგორ მოიფიქრეთ, ძალიან გამახარეთ იქაც ვიხალისეთ და წავედით სახლში. 4 -ოქტომბერს წამოვედით ბათუში ეს დღე მთელი ცხოვრება მემახსოვრება.  

მე 10–წლის შემდეგ

 მექნება სკოლა დამთავრებული, ვიქნები 23 წლის სრულწლოვანი ადამიანი. მე მე9 -რე კლასიდან პარალელულად გავივლი ფარმაცევტულ კურსებს. და როდესაც სკოლას დავამთავრებ მერე უკვე შემიძლია გავთხოვდე , მთავარია რომ ვისწავლო ფარმაცევტი. როდესაც სწავლას დავამთავრებ და გავთხოვდები მეყოლება ძალიან კარგი ოჯახი, ჩემი თვალსაზრისით და ვიქნები ბედნიერი. მე ყველა გოგოს ვუსურვებ რომ იყოს ბედნიერი, და გახარებული ღმერთმა დაგვიფაროს ყველა. მე ძალიან მინდა რომ ჩემმა დამაც გათხოვდეს და დეიდა გავხდე მაგრამ ჯერ არა ალბათ 5 წელში .